ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٨ - ابن الشحنة- عمر بن محمد
هبة اللّه بن على بن شجرى نوشتهاند، يا شجرى گفتن پدر و جدّ او بجهت آن است كه در آن بلد جز در خانه او درختى نبوده است. اما نسب او چنانكه مذكور شد سيّد حسنى بوده و فقط در چند جا در ذريعه حسينى نوشته و ظاهرا اشتباه چاپخانه است چنانكه در رديف علماى عامّه نوشتن او كه در روضات ميباشد اشتباه است و الّا امامى بودن او محل ترديد نيست. وفات ابن الشجرى بسال پانصد و چهل و دويم هجرى قمرى در نود و دو سالگى در بغداد وقوع يافته و در خانه خود از محلّه كرخ بغداد مدفون شد.
(ذريعه و كف و ص ٧٥٧ ج ١ مه و ٧٧٠ ت و ٢٨٢ ج ١٩ جم و ٤٩٠ مس و ٣١٧ ج ٢ كا و ٦٨ هب و ٧٢١ ج ١ س و ٤٢ صف و غيره)
ابن الشحنة- ابراهيم
- رجوع به ابن الشحنة احمد ذيل نمايند.
ابن الشحنة- احمد
- بن محمد بن محمد بن شحنه، مكنّى به ابو الوليد، ملقّب به لسان الدين، معروف به ابن الشحنة، از اكابر علماى حنفيّه ميباشد كه در حلب قاضى القضاة آن فرقه، خطيب جامع اموى و مردى صالح متديّن خاشع خاضع بود. در همان ايّام قضاوت، كتابى بنام لسان الحكام فى معرفة الاحكام تأليف داده كه در اسكندريّه چاپ شده است و در سال هشتصد و هشتاد و دويم هجرت درگذشت.
نام او را در كشف الظّنون ابراهيم نوشته است. (كف و ص ١٣٥ مط)
ابن الشحنة- عبد البر
- در ذيل، بابن الشحنة محمد بن محب الدين رجوع شود.
ابن الشحنة- عمر بن محمد
- بن على بن ابى نصر موصلى، مكنّى به ابو حفص، ملقّب به مهذب، از مشاهير شعراى عهد سلطان صلاح الدين ايّوبى (٥٦٧- ٥٨٩ ه ق- ثسز- ثفط) بوده و از اشعار او قصيده قافيهايست كه در مدح سلطان مذكور سروده و حاوى يكصد و بيست و سه بيت بوده و از ابيات آن است:
و انى امرؤ احببتكم لمكارم |
سمعت بها و الاذن كالعين تعشق |
|
و قالت لى الامال ان كنت لاحقا |
بابناء ايوب فانت الموفق |
|