ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١١٢ - ابن عساكر- عبد الرحمن
ابن العريف- احمد
- بن محمد صنهاجى اندلسى، زاهد صوفى، مكنّى به ابو العباس، معروف به ابن العريف و صلاح، از اكابر زهّاد قرن ششم هجرت ميباشد كه در علوم متداوله حظّى وافر داشت، شعر خوب نيز ميگفته و كتاب المجالس از تأليفات او است. وى بسال پانصد و سى و ششم هجرى قمرى در مراكش درگذشت.
(كف و الاعلام زركلى ٦٤٧ ج ١ س)
ابن العريف- حسن
- بن وليد بن نصر بن عريف قرطبى، اديب نحوى فقيه كامل، حافظ آراء فقها كه كنيهاش ابو بكر، شهرتش ابن العريف و برادر حسين بن وليد ذيل است. سال وفات و مشخّص ديگرش بدست نيامد.
(ص ٢١٨ ت)
ابن العريف- حسين
- اديب نحوى شاعر، مكنّى به ابو القاسم، معروف به ابن العريف، از اساتيد علوم عربيّه و ادبيّه ميباشد كه باقران خود مقدّم بود و بسال سيصد و نودم هجرى قمرى در شهر طليطله از بلاد اندلس درگذشت.
(ص ١٨٢ ج ١٠ جم و سطر ٤ ص ٢١٨ ت)
ابن عزيز- محمد بن عبد العزيز
- بعنوان سجستانى محمد نگارش يافته است.
ابن عساكر- احمد
- بن هبة اللّه بن احمد بن محمد بن حسن؛ دمشقى شامى، اديب محدّث حافظ شافعى، مكنّى به ابو الفضل يا ابو اليمن، معروف به ابن عساكر، از فضلاى قرن هشتم هجرت ميباشد كه در سال هفتصد و سى و هشتم درگذشته و بظنّ صاحب روضات او نيز كتاب جامع بزرگى در حديث دارد.
(ص ٨٩ ت)
ابن عساكر- عبد الرحمن
- بن محمد بن حسن بن هبة اللّه بن عبد اللّه بن حسين، فقيه شافعى يا حنفى، معروف به ابن عساكر، ملقّب به فخر الدين، مكنّى به ابو منصور، برادرزاده ابن عساكر على بن حسن ذيل ميباشد كه از مشاهير فقهاى عامّه قرن هفتم هجرت، با ابن حاجب و نظائر وى معاصر بود، مدتى در مدرسه جاروحيه