ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٠٩ - ابن مضا- احمد بن عبد الرحمن
جليل القدر و عظيم المنزلة و مؤلف كتاب مزار معروف به مزار كبير ميباشد كه در اين اواخر چاپ و محل اعتماد اكابر است. ابن المشهدى از ابن زهره سيد حمزه (متوفّى بسال ٥٨٥ ه ق- ثفه) و ابن بطريق يحيى بن حسن (متوفى بسال ٦٠٠ ه ق- خ) و ورام بن ابى فراس (متوفى بسال ٦٠٥ ه ق) و بعضى از اكابر ديگر روايت كرده و نجيب الدين بن نماى (متوفى بسال ٦٤٥ ه ق- خمه) نيز از وى روايت ميكند. سال وفاتش بدست نيامد و از تأليفات او است:
١- بغية الطالب و ايضاح المناسك لمن هو فى راغب فى الحج ٢- مزار كبير كه مذكور شد ٣- المصباح. (ذريعه و ص ٣٩٦ ج ١ نى و غيره)
ابن المصحح- حسن بن على بن عمر
- يا عمار تيمى نحوى، مكنّى به ابو محمد، معروف به ابن المصحح از ادباى قرن پنجم هجرت و از تلامذه حديد بن جعفر رمانى بوده و در سال چهار صد و چهل و چهارم هجرت درگذشت.
(ص ٢٨ ج ٩ جم)
ابن المصنف- محمد بن محمد
- بعنوان ابن الناظم خواهد آمد.
ابن مضا- احمد بن عبد الرحمن
- بن محمد بن سعيد بن حريث بن عاصم لخمى جيانى قرطبى، مكنّى به ابو جعفر و ابو العباس، معروف به ابن مضا، از ادباى اواخر قرن ششم اندلس ميباشد كه اديبى است نحوى لغوى كاتب منشى شاعر متكلّم قارى محدّث قاضى، در طبّ و حساب و هندسه نيز ماهر، كتاب سيبويه و ديگر كتب نحويّه و لغويّه و ادبيّه را از ابن زيارت و ديگر اكابر وقت فراگرفت، مدتى در شهر فاس با كمال عدالت قضاوت نموده و به قاضى الجماعة شهرت يافته و از تأليفات او است:
١- تنزيه القرآن عما لا يليق بالبيان ٢- الرد على النحاة (النحويين خ ل) و ابن خروف نيز در رد همين كتاب يا كتاب اولى مذكور كتاب تنزيه ائمة النحو عما نسب اليهم من الخطا و السهو را تأليف داده است ٣- المشرق فى اصلاح المنطق كه لباب كتاب سيبويه است. صاحب ترجمه در سال پانصد و نود و دويم هجرت درگذشت. (كف و ص ٨٣ ت)