إحقاق الحق و إزهاق الباطل - التستري، القاضي نور الله - الصفحة ١٦٠ - سماه رسول الله صلى الله عليه و سلم عليا

(ع) با وليد، و في الحال آن حضرت، وليد را بكشت و اول كسى كه خون كافرى بمبارزت ريخته آن حضرت است، و حمزه شيبه را بكشت و ميان عبيده و عتبة زخم مختلف شد و آن حضرت با حمزه به مدد عبيده رفتند و عتبة را بكشتند، و ارباب تواريخ ذكر كرده‌اند كه در آن روز هفتاد كس از كافران قريش كشته شدند ثلثي از ايشان آن است كه آن حضرت به مبارزت ايشان را كشته و با آنچه به شركت كشته نصفى مى‌شود و به قوت نصرت الهى و شمشير آن حضرت فتح شد.

الفالق بفتح [بفرق‌] كبش الكتيبة يوم احد بسيفه الرصين آن حضرت شكافنده است مر فرق غوچ لشكر را در روز احد به شمشير محكم خود.

و اين اشارت است به جنگ آن حضرت در روز احد. روايت كرده‌اند كه: در غزاى احد چون لشكر كافران متوجه مدينه شدند، روز جمعه كه ديگر روز لشكر به احد رسيدند، آن حضرت خطبه فرمود و در اثناى خطبه مردم را ترغيب كرد بر جهاد و فرمود: در واقعه ديدم كه غوچ را از لشكر كافران فرق بشكافتندى و در شمشير من شكستى پيدا شدى و زرهى پوشيده بودم و محكم بود. اصحاب گفتند:

يا رسول اللّه چه تعبير فرمودى؟ فرمود: كه غوچ لشكر پهلوان و بزرگى از دشمن باشد كه كشته شود و قصد شكست شمشير، كشته شدن يكى از اهل بيت و زره محكم مدينه باشد كه ايشان بر آن دست نيابند. روز ديگر كه لشكرها برابر يكديگر رسيدند طلحة بن ابى طلحه از بنى عبد الدار كه علم مشركان در دست او بود، او را قوچ لشكر لقب بود، از بسيارى پهلوانى و قوتي كه داشت از لشكر بيرون آمد و مبارز طلب نمود. امير المؤمنين على (ع) بيرون فرمود و با او مبارزت فرمود و شمشير فرق او را بشكافت، مسلمانان همه تكبير گفتند و تعبير خواب حضرت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم ظاهر شد و ايشان به هزيمت رفتند و نصرت‌