إحقاق الحق و إزهاق الباطل - التستري، القاضي نور الله - الصفحة ١٥٢ - سماه رسول الله صلى الله عليه و سلم عليا
(ص ١٠٣ ط كتابخانه عمومى آية اللّه العظمى نجفى بقم) قال:
اللهم و صل و سلم على الإمام الوصي الهمام الولي اى پروردگار درود و سلام فرست بر امام وصى و سيّد بزرگ و مقصد كه ولىّ است.
از اينجا شروع است در صلوات بر اول ائمه كه حضرت امير المؤمنين على است صلوات اللّه عليه؛ آن حضرت با دو پسر و نه نفر اولاد امير المؤمنين حسنين صلوات اللّه عليهم، دوازده امامند كه در حديث به وجود ايشان اشارت واقع شده، چنانچه جابر بن سمره روايت كند كه از پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم شنيدم كه پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم مىفرمود: هميشه اسلام عزيز باشد، تا دوازده خليفه كه تمامى ايشان از قريش باشند و ظاهر است كه مراد ايشان دوازده امام است، و اول ايشان حضرت امير المؤمنين (ع) است و جميع اهل اسلام متفقند كه آن حضرت امام به حق است و هر كه بر او خروج كرده باغي است.
و از القاب آن حضرت يكى وصى است بنابر آنكه در حديث وارد شده كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود: تو برادر و وصى منى. و معنى وصى آن است كه قائم مقام آن حضرت باشد در تبليغ علم و شريعت و امامت مراسم دين و حكمت و حافظ أساس خانه نبوت گردد.
ديگر از القاب آن حضرت همام است و همام عبارت از سيد بزرگ است كه مردم در مهمات قصد او كنند تا حاجت مردم بگذارد و آن حضرت قبله و مقصود و سيد مؤمنان است.
ديگر از القاب آن حضرت ولى است و معنى ولايت در اينجا تقرب به حق سبحانه و تعالى است به طاعات. پس آن حضرت سيد اوليا است. زيرا كه در اوليا، هيچ كس از او بيشتر سعى در طاعات نكرده و تقرب به حق سبحانه و تعالى بيش از او نجسته به اتفاق، پس سيد و مقام اوليا باشد.