فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٩ - وصيت براى وارث آیة الله جعفر سبحانى

از على بن مدينى چنين نقل شده است: «احاديث اسماعيل بن مسلم مكى نوشته نمى‌شود... در نقل حديث ضعيف بود... زياد اشتباه مى‌كرد».

ابو زرعه نيز در مورد اسماعيل بن مسلم مكى گفته است: «او بصرى است و در مكه سكنى گزيد و احاديثش ضعيف است».

نسايى در مورد او گفته است: «احاديث اسماعيل بن مسلم مكى متروك است». وى در جاى ديگر، او را ثقه ندانسته است. (٥١)

روايت نهم بيهقى مشتمل بر راويانى چون عبدالرحمن بن يزيد بن جابر ازدى و سعيد بن ابى سعيد است كه پيشتر در مورد آنها سخن گفتيم.

روايت دهم او مشتمل بر سفيان بن عيينه است كه پيشتر در مورد او نيز سخن گفتيم. همچنين درسند اين روايت، طاووس بن كيسان يمانى وجود دارد كه فردى تابعى است و پيامبر(ص) را درك نكرده و تنها رواياتى را از ابن عباس، نقل كرده است. (٥٢)

روايت هفدهم:حافظ، سعيد بن منصور مكى(م٢٢٧ هـ) در سنن خويش همين حديث را با سندهاى مختلف نقل كرده است:

سند اوّل ، علاوه بر اينكه به واسطه مجاهد، مقطوع است ـ مشتمل بر سفيان بن عيينه است.

سند دوم به واسطه عمروبن دينار(متوفّا حدود سال ١٢٥ هـ) مقطوع است. علاوه بر اين، اين سند مشتمل بر سفيان بن عيينه است.

در سند سوم نام اسماعيل بن عياش و شرحبيل بن مسلم ديده مى‌شود.

سند چهارم مشتمل بر شهر بن حوشب است.

سند پنجم راويانى چون سفيان بن عيينه و هشام بن حجر مكى دارد كه يحيى