٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٠٥ - بررسى شرط رشد در مسئوليت كيفرى عذرا مرادى

و التوفيق بين الاخبار يقتضى اختلاف معنى البلوغ بحسب السن بالإضافة إلى أنواع التكاليف كما يظهر مما روى في باب الصيام : انه لايجب على الأنثى قبل إكمالها الثلاث عشرة سنة إلاّ إذا حاضت قبل ذلك و ما روى في باب الحدود: « ان الأنثى تؤاخذ بها و هى‌تؤخذ لها تامة اذا أكملت تسع سنين» إلى غير ذلك مما ورد في الوصية و العتق و نحوهما انما يصح من ذى العشر» (١٧١).

سخن پايانى

با توجه به اين كه درصد بالايى از جمعيت كشور ما را نوجوانان تشكيل مى‌دهند (١٧٢) ، تأخير سن مسئوليت كيفرى، معضلات و مشكلات جامعه را بيشتر خواهد كرد و پس از گذشت دوران نه چندان طولانى پيامدهاى ناهنجار خود را نمايان خواهد ساخت. بنابراين لازم است تمهيداتى براى مسئوليت پذيرى بيشتر، مقاوم شدن در برابر بزهكارى و پيشگيرى از خطاكار شدن ايشان انديشيده شود .

جنبه پيشگيرانه و بازدارندگى قوانين بسيار اهميت دارد. چه بسا تأخير سن مسئوليت كيفرى انگيزه‌اى براى ارتكاب جرم گردد و گونه‌اى مصونيت و احساس امنيت ايجاد كند و يا موجبات سؤ استفاده بيشتر از آنها را فراهم آورد و اگر روند بدين منوال ادامه يابد ،مجدداً ناچار به بالا بردن سن مسئوليت كيفرى خواهيم شد.

اين مطلب كه نوجوانان نمى دانند آن چه مرتكب مى‌شوند بسيار قبيح است، پذيرفته نيست . ممكن است از ماهيت غير قانونى عمل خود آگاه نباشند، اما به هر حال مى‌دانند آن چه انجام مى دهند خطاست . به همين دليل كه قدرت تميز نيك و بد را دارند و با اراده و اختيار نسبى به انجام عمل مبادرت مى‌ورزند ، حتى در مواردى كه به


(١٧١)فيض كاشانى ، مفاتيح الشرايع ، ج ١، المفتاح الثانى ، ص ١٤.
(١٧٢)حدود ٣٦درصد جمعيت ايران كمتر از چهارده سال دارند.ر.ك:نسرين مهرا، قوانين و مقررات كيفرى ايران در قبال اطفال و نوجوانان بزهكار:حال و آينده، ،ص٥١.