فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٩ - تأثير جنون در فسخ ازدواج رضا استادى

را تشخيص ندهد، لكن مقيد بودن جنون به اين قيد مورد ترديد است و به نظر مى‌رسد هيچ گونه اختلافى در اين مسئله نيز نباشد. (٦)

ظاهر اين است كه اجماع ادعا شده در كلام صاحب جواهر، اجماع مدركى است و ياحدّ اقل احتمال مدركى بودن آن هست؛ بنابراين حجت نخواهد بود.

دليل هفتم

برخى گفته‌اند در جنون سابق بر عقد، زوج تدليس كرده و مقتضاى تدليس اين است كه زن مى‌تواند عقد را فسخ كند.

اشكال اين استدلال آن است كه اولاً اين دليل بر فرض كه تمام باشد، از جهتى اخصّ از مدعاست (چون مدعاى ما مطلق جنون است) و از جهت ديگر اعم از آن است (چون تدليس در تمامى عيوب جارى است) و ثانياً روشن نيست كه مقتضاى تدليس، جواز فسخ باشد؛ چون كه احتمال دارد در صورت تدليس لازم باشد زن به حاكم مراجعه و حاكم به جدايى آن دو به طلاق حكم كند.

دليل هشتم

برخى نيز ازدواجى را كه در آن جنون پيش از عقد رخ داده، از مصاديق غرور دانسته‌اند كه مقتضاى آن جواز فسخ براى كسى است كه دچار غرر شده است.

اشكال اين استدلال اين است كه حكم غرور، رجوع فرد زيان ديده به كسى است كه او را فريب داده، نه فسخ عقد.

دليل نهم

در صورتى كه حكم به عدم جواز فسخ براى زوجه شود، از مصاديق ضرر