نكته ٦١. يكى از مسامحاتى كه در بعضى از رسائل عمليه به چشم مى‌خورد آن است كه گاهى تعبير و اصطلاحى در آنها به كار رفته كه در مقدمه، مقصود از آن تعبير بيان نشده و در نتيجه در فهم مراد مؤلّف اشتباه حاصل مى‌شود.

در اين نكته به دو نمونه اشاره مى‌شود:

يك) در برخى رساله‌هاى عمليه از جمله وسيلة النجاة، و تحرير الوسيله گاهى اين تعبير ديده مى‌شود: «على الأحوط لو لم يكن الأقوى»؛ از جمله:

ـ إذا كانت معتدّةً بعدّة الطلاق أو الوفاة فوطئت شبهةً أو وطئت ثمّ طلّقها أومات عنها زوجها فعليها عدّتان عند المشهور، و هو الأحوط لو لم يكن الأقوى. (١)

ـ الأحوط لولم يكن الأقوى وجوب رفع الصوت في الخطبة بحيث يسمع العدد. (٢)

اين عبارت قابل حمل بر سه معناست: ١. فتوى؛ ٢. احتياط واجب قابل رجوع به غير؛ ٣. احتياط واجب غير قابل رجوع به غير. از اين رو معناى اين اصطلاح از عده‌اى از فقهاى بزرگ، كتباً و شفاهاً سؤال شد. حضرت آية اللّه‌ شبيرى زنجانى و حضرت آية

(١) وسيلة النجاة، ص٧٩٣؛ (چاپ مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينى) ؛ تحرير الوسيلة، ج٢، ص٣٢٨، القول في عدة وط‌ء الشبهة.
(٢) تحرير الوسيلة، ج١، ص٢٢٢، مسأله ١٣، القول فى شرائط صلاة الجمعة (چاپ مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينى).