ب) كشتن انسان محترم يا از بين بردن عضوى از اعضاى او و يا معيوب كردن و مجروح ساختن وى و موارد ديگرى كه اتلاف شمرده شود. اگر اين موارد عمدى باشد حرام و موجب قصاص يا ديه يا ارش است. در قرآن كريم آمده است:

{ولاتقتلوا النفسَ الّتي حرّم اللّه‌ُ إلاّ بالحقّ } ؛ (٨٩)

انسانى را كه خداوند محترم شمرده، به قتل نرسانيد، مگر به حق (از روى استحقاق).

{وَ من قُتل مظلوماً فقد جعلنا لوليّه سُلطاناً فلا يُسرف في القتل إنّه كان منصوراً } ؛ (٩٠)

و آن كس كه مظلوم كشته شده براى وليّش سلطه (حقّ قصاص) قرار داديم، اما در قتل اسراف نكند؛ چرا كه او مورد حمايت است.

در روايات نيز كشتن انسان محترم، حرام و از بزرگ ترين گناهان شمرده شده است

ج) كشتن صيد در حرم (مكّه) يا در حلّ توسط مُحرم.

صيد در حرم (مكه) يا در حلّ بر شخص محرم حرام است و ضمان دارد.

علامه حلّى مى‌گويد:

شكار حيوانات حلال گوشت در حرم همان طور كه بر شخص محرم حرام است بركسى كه محرم نيست نيز حرام است... بنابراين اگر شخص غير محرم، صيدى را درحرم بكشد، كفاره بر او واجب است واگر محرم، در حرم آن را بكشد بايد دو كفاره پرداخت كند. هيچ يك از فقها چنين تفصيلى را مطرح نكرده است، دليل ما اين است كه هر كدام از حرم و احرام يك خصوصيّت دارد و هركدام از اين دو عنوان به طور مستقل موجب كفاره است و در صورت اجتماع دو عنوان موجب دو كفاره خواهد شد. (٩١)

(٨٩) انعام، آيه ١٥١.
(٩٠) اسراء، آيه ٣٣.
(٩١) منتهى المطلب ،ج٢، ص٨٣٣ (چاپ سنگى).