از امام صادق(ع) در باره مردى كه در ماه رمضان براى مشايعت برادرش بيرون مى‌رود و به مسير يك روزه مى‌رسد و يا به همراه شخصى از برادرانش بيرون مى‌رود، پرسيدم كه آيا افطار كند يا روزه بگيرد؟ فرمود: افطار كند.»

٢. موثقه زراره از ابى جعفر(ع):

قال: قلت: الرجل يشيّع أخاه في شهر رمضان اليوم و اليومين؟ قال: يفطر و يقضي... (١٦) ؛

گفتم: مردى در ماه رمضان براى مشايعت برادرش يك روز يا دو روز به راه مى‌افتد؟ فرمود: روزه‌اش را افطار مى‌كند و قضاى آن را به جا مى‌آورد.

دلالت دو حديث مزبور بر واحد زمانى، دشوار است.

٣. صحيحه على بن يقطين:

قال: سألت أبا الحسن الأوّل(ع) عن الرجل يخرج فى سفره (١٧)، قال(ع): يجب عليه التقصير في مسيرة يوم (١٨) و إن كان يدور في عمله (١٩)؛

از امام كاظم(ع) در باره مردى كه به سفر مى‌رود، پرسيدم. فرمود: براو واجب است كه در مسير يك روز، نماز را كوتاه بخواند، اگر چه اين كار را تكرار كند.»

(١٥) همان، ص٤٨٣ ـ ٤٨٤، باب ١٠ از ابواب صلاة المسافر، ح٧.
(١٦) همان، ص٤٨٤، ح٨.
(١٧) در نسخه وسائل الشيعه چنين است: يخرج في سفره فى مسيرة يوم؛ براى سفر در مسير يك روزه خارج مى‌شود.
(١٨) در نسخه تهذيب(٣: ٢٠٩، ح٥٠٣): «إذا كان مسيره يوم؛ اگر در مسير يك روز باشد» آمده است .
(١٩) و در نسخه وسائل ،ج٨، ص٤٥٥، باب ١ از ابواب صلاه المسافر، ح١٦، چاپ آل البيت(ع) اين عبارت اضافه شد: «في مسيرة يوم؛ در مسير يك روز».