فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٦٧ - مقياس شرعى سفر، مكانى يا زمانى آيه اللّه سيد كاظم حائرى
والتقصير في ثمانية فراسخ و مازاد، و إذا قصّرت أُفطرت؛ (٥)
نماز در هشت فرسخ و بيش از آن كوتاه مىشود و زمانى كه نماز كوتاه باشد روزه نيز افطار مىشود.»
اشكال سند در اين حديث همان اشكالى است كه در اسانيد صدوق به فضل بن شاذان وجود دارد.
٣. روايت محمد بن مسلم از امام باقر(ع) از پدرشان از پيامبر(ص) كه فرمود:
التقصير يجب في بريدين، (٦)
نماز را در دو بريد بايد كوتاه خواند.
در سند اين حديث، على بن محمد بن قتيبه است؛ چون شيخ حرّ عاملى، اين حديث را از رجال كشّى از على بن محمد بن قتيبه از فضل بن شاذان از پدرش از تعدادى از ياران ما از محمد بن حكيم و از ديگران از محمد بن مسلم، روايت كرده است.
٤. روايت عيص بن القاسم از ابى عبداللّه(ع) كه در باره كوتاه شدن نماز فرمود:
«حدّه أربعة و عشرون ميلاً؛ (٧)
حدّ كوتاه شدن نماز، بيست و چهار ميل است».
اشكال سندى در اين حديث، اشكال سند شيخ تا علي بن الحسن بن فضّال است؛ چون وسائل الشيعه اين حديث را از شيخ نقل كرده است و شيخ آن را به عليّ بن الحسن بن فضّال اسناد داده است. ولى آنچه در تهذيب (٨) وجود دارد، حسن بن على بن فضّال است نه عليّ بن الحسن بن فضّال و طبق كتاب «الفهرست» (٩) سند شيخ به حسن بن على بن فضّال صحيح است. اگر چه گمان مىرود آنچه در وسائل الشيعه آمده است صحيح باشد؛ زير
(٥) وسائل الشيعه، ج٨، ص٤٥٣، باب ١ از ابواب صلاة المسافر، ح٦.
(٦) همان، ص٤٥٥، ح١٧.
(٧) همان، ص٤٥٤ و ٤٥٥، ح١٤.
(٨) تهذيب الأحكام، ج٤، ص٢٢١، ح٢٢، چاپ آخوندى.
(٩) الفهرست، ص٩٧ ـ ٩٨، چاپ جامعه مدرسين .