تا اين جا ثابت كرديم كه نسخه موجود «المزار الكبير» «محمد بن المشهدي» همان است كه در دست پيشينيانى چون عبد الكريم بن طاووس بوده كه در فرحة الغري از آن نقل كرده است. همچنين نسخه‌هايى از اين كتاب، كه با نسخه فعلى ايران برابرى مى‌كند، در دست حاجى نورى و آقا بزرگ تهرانى بوده است. همچنين اشاره كرديم كه مرحوم مجلسى به اين كتاب اعتماد داشته و در موارد زيادى از نسخه‌اى كه در دسترس داشته، نقل كرده است، و نيز گفتيم كه شواهد موجود، نشان از آن دارد كه محمد بن المشهدي همان شخصيت شناخته شده سده ششم « محمد بن جعفر المشهدي الحائرى » است كه در اجازات از او نام برده شده است،نه شخص ديگر.

بنابر اين صاحب «المزار الكبير»، فردى شناخته شده و مورد اعتماد است و اظهار بى اطلاعى از شخصيت وى از سوى مرحوم خويى (٦١) ناشى از كمبود وقت ايشان در بررسى بيشتر در باره مؤلف اين كتاب است.

(٦٠)خاتمة المستدرك : ١ / ٣٥٨ الرقم ٥٣.
(٦١) معجم رجال الحديث :١ / ٤٧: أنّه لم يظهر إعتبار هذا الكتاب في نفسه ، فإنّ محمد ابن المشهدي لم يظهر حاله ، بل لم يعلم شخصه وإن أصر المحدث النوري على أنّه محمد بن جعفر بن علي بن جعفر المشهدي الحائري ، فإنّ ما ذكره في وجه ذلك لا يورث إلاّ الظنّ .