«أِنَّ الْمُبَذِّرينَ كانُوا أِخْوانَ الشَّياطينَ» «١» همانا اسراف گران برادران شيطانند.
دورانديشى در كارها: از جمله امورى كه نزد عقلا پسنديده است دور انديشى در كارهاست. على (ع) مى‌فرمايد: الظَّفَرُ بِاْلْجَزْمِ وَ الْحَزْمِ «٢» ، پيروزى در اراده و دورانديشى است. و فقها مى‌گويند: الْاحْتِياطُ حَسَنٌ عَلى‌ كُلِّ حالٍ. احتياط و دورانديشى در كليه زمانها بسيار مطلوب است ولى در سه چيز لازم و واجب است:
در دماء (ريختن خون افراد)، در فروج (ناموس مردم)، در اموال مردم.
رسول اكرم (ص) نيز مى‌فرمايند:
«مَنْ بَلَغَ ارْبَعينَ وَ لا يَتَعَصّى‌ فَقَد عَصى‌» كسى كه چهل سال از عمر او گذشت و عصا به دست نگرفت، مرتكب گناه شده است.
امام خمينى اين عصا را عصاى احتياط مى‌داند و مى‌فرمايد: چنين فردى بايد از واجباتش مواظبت كند، مواظب گناه باشد، از مكروهات اجتناب ورزد، به مستحبات عمل كند، مشتبهات را ترك كند و ... با عصاى احتياط در تمامى امور زندگى راه برود. «٣» حفظ بيت المال: فرازهاى بسيارى در رعايت بيت‌المال مسلمين از امام‌متقين على (ع) نقل شده است، روزى كه حضرت به خلافت ظاهرى رسيد فرمود: اگر (بخشيده عثمان) را پيدا كنم كه به كابين «٤» زنان رفته و كنيزان با آن خريدارى شده باشد آن را (به بيت‌المال) برمى‌گردانم. «٥» اين فرازها و عملكردها نشانگر آن است كه ما بايد در قبال بيت‌المال از مال خود هم بيشتر احساس مسؤوليت كنيم و اين خصيصه‌اى است كه در بسيجيان يافت مى‌شود.