«إِنْ كانَ مُحَمَّدٌ (ص) قَدْ قُتِلَ فَإِنَّ رَبَّ مُحَمَّدٍ (ص) لَمْ يِقْتَلْ فَقاتِلُوا عَلى ما قاتَلَ عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ (ص)» «١» اگر محمد صلى اللَّه عليه و آله كشته شد همانا خداى او زنده است، پس نبرد كنيد براى آنچه كه پيامبر (ص) براى او جنگيد.
سخن اين رزمنده بيانگر اين مطلب است كه، ما به خاطر خدا و هدف محمد (ص) مى‌جنگيم و اين هدف مقدّس، جاودان است.
اميرالمؤمنين (ع) نيز درباره نبردهاى ايام حكومت خود چنين مى‌گويد:
«بار خدايا! ... هدف ما اين بود كه نشانه‌ها، آثار و آيات بينّات دينت را به جايگاه اصلى‌اش باز گردانيم و بار ديگر چراغ هدايت را فرا راه بندگانت روشن كنيم.» «٢» ب- دفاع از ميهن‌ دفاع از وطن و جنگيدن براى ميهن اسلامى و حفظ تماميت ارضى، يك حق طبيعى براى هر فرد مسلمان است و نه تنها منافاتى با دفاع از مكتب نداشته بلكه در راستاى دفاع از آن قرار دارد، زيرا مفهوم وطن در فرهنگ اسلام با تفكّر ناسيوناليستى كه پديده استعمارى است، متفاوت بوده و اصطلاح وطن با توجيهات ملّى، نژادى، جغرافيايى و امثال آن مورد قبول اسلام نيست، بلكه مرز مورد پذيرش اسلام مرز ايمان و كفر است و وطن اسلامى، همه كشورهاى اسلامى را شامل مى‌شود «٣» كه در اصطلاح فقه اسلامى از آن به «دار الاسلام» «٤» تعبير مى‌شود و دفاع از مرز و بوم دارالاسلام بر همه مسلمين‌