موجب متلاشى‌شدن و اضمحلال آن مى‌گردد.
موضع‌گيرى سياسى مجاز، جايى است كه عضو نيروهاى مسلّح در داخل مجموعه‌هاى سياسى قرار نگيرد، بلكه فراتر از مجموعه‌هاى سياسى، جمعيّتها، گروهها و احزاب قرار گيرد. اين موضع‌گيرى، در مواردى است كه تمام جناحها و احزاب سياسى كشور در چارچوب مصالح كلّى نظام بايد موضع واحدى داشته باشند، مانند:
١- حمايت سياسى از مواضع نظام در برابر مواضع سياسى دشمنان در خارج يا مواضع سياسى دشمنان داخلى.
٢- حمايت سياسى از نظام در برابر عوامل متزلزل‌كننده و فروپاشنده، بطور مثال تفرقه و اختلاف شديد گروههاى حامى نظام، ضعيف برگزارشدن انتخابات مجلس، تهاجم فرهنگى و نمودهاى آن.
٣- حمايت از مقام معظّم رهبرى و مواضع سياسى ايشان و كوشش در تحقق رهنمودهاى امام راحل قدّس سرّه.
ورود افراد و اعضاى نيروهاى مسلّح در چنين مواردى، نه تنها مجاز بلكه ضرورى و لازم است. نكته مهمّ قابل توجّه اين است كه گاهى موضع‌گيرى سياسى افراد در برابر مسائل مربوط به كل نظام- مانند موارد مورد اشاره در بالا- ممكن است افراد را در كنار جناحى از جناحها، گروه، حزب، سازمان و جمعيتى غير سايرگروهها و احزاب قراردهد.
آيا در اين صورت تشابه با مواضع گروه خاصى پيدا كرده است بايد موضع‌گيرى سياسى را رها نمود، يا بايد موضع‌گيرى سياسى كرد، گرچه اين تشابه موضع، وجود دارد؟
در پاسخ، لازم است به اين مطلب توجّه داشت كه دفاع از كلّيّت نظام، وظيفه كليه افراد، گروهها، جمعيتها و احزاب هوادار نظام است. اگر پاره‌اى از آنهابه وظيفه خود عمل نكردند، قابل سرزنش هستند و در صورتى كه فرد ياگروهى در موضع‌گيرى سياسى به وظيفه خود عمل‌كرد قابل‌انتقاد نيست و تشابه موضع‌گيرى فرد يامجموعه‌اى كه بى‌طرفى خود را در برابر احزاب وگروههاى سياسى حفظ كرده است، با پاره‌اى از آن احزاب و گروهها، به معناى خارج‌شدن از بى‌طرفى و نشان هوادارى از آنان نيست- البته در اين موارد موضع‌گيرى بايد بگونه‌اى‌باشد كه در حد امكان از تشابه مواضع با ديگران پرهيز گردد-.