اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٨٢ - در بيان مراتب صحو و محو و فرق و جمع و صحو بعد المحو و فرق بعد الجمع و اشارت به مشاهده كاملان و توحيد حقيقى و تنبيه بر آنكه يك حقيقت كه به صورت كثرت تجلى نموده و عين همه گشته

سر عشق از فهم و عقلت برترست‌

ذوق عاشق از مقام ديگرست‌

مهر رويش بر همه ذرات تافت‌

هر يكى در خورد خود زو بهره يافت‌

ديده از قهرش جماد افتادگى‌

كرده از مهرش نبات استادگى‌

يافت حيوان بهره زو حسن و ثبات‌

گشت ز ايشان ظاهر انواع صفات‌

مظهر گلشن بجز انسان نبود

هر چه بود از وى از او پيدا نبود

باز هر صنفى از او نوعى دگر

يافته فيضى به حكم دادگر

گرچه اين خور بر همه يكسان بتافت‌

ليك هريك در خور خود نور يافت‌

در درون خانه نور آفتاب‌

هم به قدر روزنه افكند تاب‌

روزن از هر سو گشا اين خانه را

تا شود اين خانه پر نور و ضيا

سقف و ديوارش اگر سازى خراب‌

پر شود خانه ز نور آفتاب‌

چون حجاب نور حق ديوار ماست‌

نيست كن خود را كه اين هستى خطاست‌

گر تو ذوق نيستى دريافتى‌

درفتاده اسب خود بشتافتى‌

من نمى‌دانم كه تو در چيستى‌

چون ننوشيدى تو جام نيستى‌

گر تو برخيزى ز ما و من دمى‌

هر دو عالم پر ز خودبينى همى‌

از چه در ما و منى چسبيده‌اى‌

رمز موتوا گوييا نشنيده‌اى‌

چون تو از هستى ز خود برخاستى‌

در صفايى صرف بزم آراستى‌

تا نگردد كشف اين حالت به تو

كى شوى واقف ز كنه خود بگو

كشف در معنى بود رفع حجاب‌

بود تو آمد به روى تو نقاب‌

پرده خود از ميان بردار زود

تا عيان بينى به روى يار زود

شد حجاب ذات اسما و صفات‌

پرده اسم و صفت شد كاينات‌

تا تعين برنخيزد از ميان‌

حق نهانست و نخواهد شد عيان‌

چهره معنى نهان در صورتست‌

صورت و معنى نقاب وحدتست‌

كيست اهل كشف و وجدان در جهان‌

آنكه بيند روى جانان او عيان‌

اين تعين شد حجاب روى دوست‌

چونكه برخيزد تعين جمله اوست‌

آنچه تو جوياى آنى روز و شب‌

وز تويى شد او نهان اى بو العجب‌

چون دلت صافى شود از جمله زين‌

پرده ما و تو برخيزد ز بين‌

نيست گردد صورت بالا و پست‌

حق عيان بيند به نقش هرچه هست‌