رجایی آن گاه درمورد بحث های موافقان و مخالفان با اعضای کابینه گفت: «من یک بار دیگر تقاضا می کنم بحث درباره شخصیت و هویت اعضای کابینه به طور مقدماتی در جلسه غیرعلنی انجام شود و وقتی در آن جلسه حرف ها زده شد و به نتیجه رسیدیم بعداً به جلسه علنی بیاییم و نتیجه را به اطلاع عموم مردم برسانیم. من این مطلب را جدی می گویم.»

نخست وزیر سپس درباره برنامه دولت خود گفت: «از همه همکاران خود که قرار بود در هیئت دولت با من همکاری کنند تقاضا کردم و پرسیدم که شما اگر بخواهید وزیر شوید چه کارهایی حاضرید برای مملکت بکنید، آن را بنویسید. آنها هم نوشتند و بعد جلسه مشترک تشکیل دادند و در جلسه مشترک برنامه وزرا را اصلاح کردیم و در آن حد که تقدیم مجلس کردیم برنامه این دولت را تشکیل می دهد. ... اگر مجلس تشخیص داد که کل این برنامه قابل اجرا نیست آن را کنار می گذاریم و می رویم فکر می کنیم چون که ما به خاطر مردم هستیم و در خدمت مردم هستیم و هیچ گونه تعصبی هم دراین زمینه نداریم.»[١]

در ساعت ١١:٥٠ دقیقه، به دنبال یک جلسه خصوصی دوساعته که به پیشنهاد بیش از ٣٠ تن از نمایندگان برای رسیدگی مقدماتی به صلاحیت وزرای معرفی شده به مجلس تشکیل شد، مجدداً جلسه علنی مجلس رسمیت یافت. در این جلسه که چند تن از اعضای کابینه نیز حضور داشتند، نمایندگانی به عنوان موافق و مخالف برنامه دولت سخنانی ایراد کردند که بخشی از این سخنان به جلسه بعدازظهر کشیده شد. سپس محمدعلی رجایی به پشت تریبون مجلس رفت و به ایرادات نمایندگان مخالف چنین پاسخ گفت:[٢]«با فرصت کمی که در پیش داشتیم نمی توانستیم برنامه کاملی ارائه دهیم. اگر می خواستیم این کار را بکنیم مجبور بودیم از برنامه های غرب یا شرق و یا دولت های گذشته رونویسی کنیم و آن را به مجلس ارائه دهیم. ...» رجایی در بخش پایانی سخنان خود، درباره تضعیف کابینه در سخنان بنی صدر در مراسم دیروز میدان شهدا، اظهار کرد: «قرار نبود چنین صحبت هایی بشود، ایشان تعهد کرده بودند کابینه را تضعیف نکنند. این امر جزء تعهداتشان بود. وقتی از قم بازمی گشتم حرف های ایشان را شنیدم، از حرف هایشان پیدا بود که نسبت به خیلی ها نظر دارند؛ ایشان بهترین وسیله را کابینه در نظر گرفتند. حقیقت این است که نسبت به برادران من که در کابینه

[١] مشروح مذاکرات مجلس شورای اسلامی، دوره اول، ص٦٥٩.

[٢] روزنامه کیهان، ١٩/٦/١٣٥٩، ص٣.