من هستند، ولی از من دستور نمی گیرند، زیرا مخالف کودتای نظامی هستم، به خصوص اگر اویسی سردمدار کودتا باشد؛ گرچه شخص مفیدی است، ولی شهرت بدی نزد مردم دارد." شاید به همین دلیل است که وی [بختیار] اخیراً با تیمسار آریانا نظامی که در سال ١٩٦٩ کنار گذاشته شد تماس هایی را ترتیب داده. وی روابط حسنه ای با جانب داران شاه دارد و جمهوری خواهان نیز می توانند بدون ازدست دادن اعتبار خود با او همکاری کنند. آریانا اخیراً قوای پنج گانۀ نظامی درست کرده (نیروی زمینی، هوایی، دریایی، ژاندارمری و شهربانی). برنامۀ [بختیار] "ترکیب دولت وحدت ملی تحت مدیریت ارتش و پس از برقراری نظم، نظرخواهی از مردم برای قانون اساسی جدید" [می باشد. ] ولی چگونه می توان به این هدف رسید؟ [بختیار می گوید:] "مخالفین بسیار خوش بین هستند. ما درحال تحکیم وحدت در داخل و خارج هستیم. هرروز رژیم [آیت الله] خمینی دشمنان بیشتری برای خود می سازد. مخالفت عمومی شکل خواهد گرفت. این مخالفت را نیروهای ما در داخل به تکوین خواهند رساند و پس از آماده شدن زمینه، نیروهای مستقر در مرزها وارد عمل خواهند شد. این اقدام در چهار ماه آینده یا هشت ماه آینده و یا... به وقوع خواهد پیوست. درهرحال، این زمان بسیار دور نیست."»[١]

موضوع انتخاب نخست وزیر همچنان در هاله ای از ابهام فرومانده است و در فضای پرتنش سیاسی کشور، هیئت بررسی صلاحیت نخست وزیر، به ناچار کار خود را با تأنی و کندی به پیش می برد. بنی صدر که یک فهرست ١٤ نفری را برای بررسی صلاحیت آنها به این هیئت پیشنهاد کرده است، امروز در نامه ای خطاب به هیئت بررسی صلاحیت نخست وزیر، نکاتی را که ظاهراً هنوز باعث نگرانی و اصرار اوست، گوشزد می کند. در این نامه آمده است:

«به نظرم رسید یک احتمال را به اطلاع شما برسانم و آن اینکه به نظر من آنها که طرح سقوط جمهوری را تهیه و با سماجت به اجرا گذاشته اند بنای کارشان بر ایجاد اختلاف است و طرحشان این است که نگذارند هیچ شخصیتی که بتواند همکاری و هماهنگی به وجود بیاورد نخست وزیر شود. تا که میان مجلس و رئیس جمهوری و احتمالاً امام مخالفت و ناسازگاری قطعی بشود و به ترتیب زیر عمل کرده اند: ١. کسانی را که فکر می کرده اند با رئیس جمهوری هماهنگی کامل دارند از دو ماه [پیش] به این طرف از روی قرار و قاعده کوبیده اند و می کوبند. [نمونه اش] سلامتیان و نوبری. ٢. کسان دیگری در کار آمدند که باز بنای هماهنگی داشتند؛ آنها را هم کوبیدند: حبیبی و سحابی. ٣. بعد نوبت به اعضای حزب جمهوری یا نزدیکان آنها رسید که باز امکان همکاری با آنها بود؛ آنها را هم کوبیدند: کلانتری و میرسلیم. بنابراین کار را ادامه خواهند داد تاجایی که تنها

[١] روزنامه انقلاب اسلامی، ٩/٥/١٣٥٩، ص٤، به نقل از مجلۀ نوول ابسرواتور، ١٨ اکتبر ١٩٨٠، به قلم کنیز مراد.