روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٧٥١ - روزشمار جنگ چهارشنبه ١٢ شهریور ١٣٥٩ ٢٣ شوال ١٤٠٠ ٣ سپتامبر ١٩٨٠
گروگان گیری دنبال سود و نفع اقتصادی نبوده ایم. مسئلة اشغال لانة جاسوسی و نگهداری کسانی که در آنجا بوده اند دررابطه با سرعت بخشیدن به سیاست قطع کامل وابستگی سیاسی اقتصادی، نظامی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در غرب و شرق صورت گرفته است. بنابراین، آن عبارتی که نقل کردید اصولاً در حرف های من نبوده و نمی دانم در ترجمة فارسی متن انگلیسی چه نقصی بوده که چنین استنباطی را به وجود آورده است. به نظر من، مسئلة انقلاب برای ما مسئله اساسی است [و] همة مسائل سیاسی و اقتصادی و اجتماعی دیگر باید دررابطه با حفظ انقلاب و حفظ استقلال کامل ما و حفظ هویت کامل اسلامی انقلاب مورد بررسی و تصمیم گیری قرار گیرد.»
دکتر بهشتی در بخش دیگری از این مصاحبه دربارة کابینة رجایی چنین گفت: «درجمع، آن را یک کابینة مناسب با آرمان انقلاب می بینم. هرچند عدة زیادی از آنها سابقة وزارت ندارند تا بتوانیم دربارة کاربرد قطعی آنها از حالا نظر بدهیم و طبیعی است که در هر انقلابی چنین است. کسانی که به عنوان وزیر، رئیس جمهور، نخست وزیر، نمایندة مجلس، مسئولیت قضایی، شورای نگهبان سر کار می آیند هیچ کدامشان سابقة کار در این میدان ها را نداشته اند؛ این طبیعت انقلاب است.» وی همچنین باتوجه به بیانیة اخیر سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی که در آن به عوامل اخلال در تشکیل کابینة رجایی اشاره شده، دراین باره اظهار کرد: «من این بیانیه را خواندم و پاسخ آقای بنی صدر را خواندم؛ به هرحال، اصل مسئله این است که رئیس جمهور، مجلس، احزاب و سازمان ها، روحانیت متعهد و مبارز، انجمن ها و کانون های اسلامی متعهد و همة ملت باید در حفظ ایجاد زمینه ای برای همکاری بیشتر مسئولان تلاش کنند و بهتر است همة این بحث ها به سمت روشن کردن دقیق مسائل و مشکلات از یک سو و گشودن راه برای هماهنگی بیشتر ازسوی دیگر به کار افتد.» دکتر بهشتی همچنین دربارة همسویی برخی مطبوعات داخلی با رسانه های خارجی در حمله به دولت نوپای رجایی، فقط گفت: «باید به مطبوعات داخلی سفارش کنید که با دشمن هم صدا نشوند.»
وی درمورد تصویب نشدن کابینه توسط رئیس جمهور و اینکه اقدام نخست وزیر در معرفی آن به مجلس شورای اسلامی کار درستی بوده یا نه؟ گفت: «شما می دانید که در هفتة پیش نخست وزیر گزارش کابینة خود را به مجلس داده است. این به این معنی نیست که این معرفی رسمی بوده است. به علاوه، آقای بنی صدر نامه ای نوشته اند درارتباط با همین موضوع. در این نامه نوشته شده که او تنها درمورد دو وزیر کشور و دفاع تصمیم خواهد گرفت. شاید مجلس فکر می کرده است که باتوجه به این نامه، مقدمات معرفی کابینه کافی به نظر می رسد.» وی در پایان دربارة نقش حزب جمهوری اسلامی در تعیین کابینه گفت: «همان طوری که حزب بارها اعلام کرده است، هیچ دخالتی در تعیین کابینه نداشته است، ولی وقتی نخست وزیر عده ای از افراد را دعوت می کند آنها هم می پذیرند، حزب آمادة همکاری و حمایت از نخست وزیر است؛ به این دلیل که گرچه او عضو حزب نیست، ولی دارای شایستگی های مورد توجه حزب است.»[١]
[١] روزنامه جمهوری اسلامی، ١٣/٦/١٣٥٩، ص٣٢؛ و - روزنامه کیهان، ١٣/٦/١٣٥٩، ص آخر.