- می کنید: الف) دفاع سرسخت شما و روزنامه تان از جاسوس های امریکا، مانند مدنی ها، امیرانتظام ها، خسرو قشقایی ها و سرتیپ باقری ها و صدیقی ها و حتی کوشش در بخشش سخاوتمندانۀ پست های حساس مملکتی به این گونه افراد.

- حملات پی درپی شما به نهادهای انقلابی و مردمی - که شیوۀ دولت سابق نیز بود - مانند سپاه پاسداران و کمیته ها و جهاد سازندگی و این دشمنان سرسخت امریکا بیانگر چیست؟

- در جریان حملۀ قبلی امریکا به ایران، چرا عاملان این توطئه سرتیپ باقری ها و غیره افشا نشدند و دستگیر نگردیدند بلکه ازجانب شما تأیید مجدد شدند؟ و چرا جریان بمباران مشکوک هلیکوپترهای امریکایی را که دو ساعت بعد از اعلام رمزگونۀ خبر توطئه ازطریق رادیو انجام شد و یکی از هلیکوپترها مملو از اسناد و پرونده های عوامل امریکا در ایران و در منطقه بود (؟) برای مردم روشن نمی کنید؟

- چرا برخلاف قانون اساسی، در قوۀ قضائیه دخالت کرده و دستور آزادی ضدانقلابیونی چون قشقایی و دیگران را دادید که هم اکنون با سایر جاسوسان مشغول توطئه علیه انقلاب اسلامی می باشند. نمونۀ دیگر دخالت های بیجای ریاست جمهوری در قوۀ قضائیه دستور آزادی خانم فرخ رو پارسای می باشد، که البته توجه و اعتنایی به این دستور نشد.

- چرا باید بعد از انتخاب شما، در کردستان وضع به گونه ای بگذرد که سپاه و ارتش نتوانند در سرکوبی مفسدین قاطعانه عمل کنند و درنتیجه بار دیگر عزالدین حسینی ها به صحنه برگردند. جناب بنی صدر! آیا می دانید عزالدین حسینی این توطئه گر مرموز که ازسوی امام خمینی مفسدفی الارض و جزء ائمۀ کفر شناخته شده، از لطف شما هم اکنون در مهاباد امام جماعت می باشد و بسا مردم فریبی می کند.

- چرا به خواست برادران سپاه توجه نکرده و نمی خواهید آنها تحت رهبری ولایت فقیه و زیر نظر یک فرد انقلابی عمل کنند؟ چرا افرادی را که مورد تأییدشان نیست به عنوان فرمانده بر آنان تحمیل می کنید که درنتیجه نارضایتی و ناهماهنگی در سپاه به وجود آید و شما مجبور شوید دائماً در گوشه وکنار بفرمایید که سپاه نظم ندارد و ارتش نظم دارد.

آنچه از کردار شما برمی آید اینکه شما انقلابی نبوده و عمل نکرده اید و دردناک تر از همه اینکه با انقلابیون همکاری نمی کنید. شاهد الف) مخالفت با جهاد سازندگی و قطع بودجۀ مستقیم آن به طوری که در حساس ترین نقطۀ ایران، کردستان فعالیت های جهاد رو به تعطیلی رفته است. ب) مخالفت رودررو یا پشت پرده با انقلابیونی چون حجت الاسلام [آیت الله] خامنه ای و رفسنجانی و کلاً با روحانیت انقلابی. ج) مخالفت با دادگاه های انقلاب و دادگاه های ویژه و حتی مخالفت با احکام آیت الله خلخالی نسبت به عاملین قاچاق و تکرار این جمله (که قبلاً هم از زبان آقای بازرگان شنیدیم) که اگر ما اینها را اعدام کنیم غربی ها