ایران است.» بنی صدر افزود: «درحال حاضر، مسئله به صورت برخوردهای مرزی و به صورت جنگ های فرسایشی است و عملیات نظامی محدود به استان های ایلام و کرمانشاهان است، ولی این امکان قویاً وجود دارد که به یک جنگ تمام عیار و حقیقی تبدیل شود.»

وی آن گاه درباره نقش شاپور بختیار در طرح حمله عراق اظهار کرد که گزارش مربوط به طرح تجاوز عراق به ایران را ماه گذشته دریافت کرده است و این طرح در مقر شاپور بختیار در بولوار "اسپیل" پاریس تهیه شده است. در توجیه این طرح، بنی صدر گفت: «مستقرکردن عوامل ضدانقلاب در خاک ایران و سپس تعمیم دادن تدریجی آنان به تمام مناطق غرب کشور، اساس طرح را تشکیل می دهد."» بنا به همین گزارش: «بنی صدر که اخیراً به مدت سه روز از مرز دیدار کرده است، افزود: "نیروهای عراقی درحال حاضر تنها چند پاسگاه ژاندارمری را متصرف شده اند." بنی صدر گفت: "نیروهای ما را تمام ملت ایران تشکیل می دهند و من اطمینان دارم که این حمله به منزله یک خودکشی برای عراق خواهد بود". بنی صدر در یک موضع گیری نه چندان قوی در توجیه جنبه سیاسی این مسئله و در پاسخ به الغای یک جانبۀ قرارداد ١٩٧٥ میان دو کشور ازسوی صدام حسین، گفت: "ایران مفاد موافقت نامه ١٩٧٥ الجزایر را به مورد اجرا نگذارده است، ولی باید توجه داشت که چه کسی این موافقت نامه را امضا کرده است. حتی رژیم شاه هم به این موافقت نامه عمل نکرد و علاوه براین، عراق از ابتدا روش خصومت آمیزی در قبال انقلاب اسلامی ایران در پیش گرفت". رئیس جمهور ایران درمورد امکان مذاکره برای رفع اختلاف های مرزی گفت: "بین دو کشور مسلمان مرزی وجود ندارد، سرچشمه مشکل این نیست، ادعاهای ارضی بهانه است و فکر نمی کنم که قابل مذاکره باشد. اگر عراق صداقت داشته باشد، باید با متوقف کردن تجاوز خود به ایران این موضوع را ثابت کند. ما دراین مورد مسئله ای نداریم. مسئله اساسی اینجاست که رژیم عراق یک رژیم مردمی نیست و با امریکا در ارتباط است و یک رژیم دیکتاتوری مجبور است به کمک خارجی متکی باشد. و درمورد عراق، این کشور خارجی، شوروی نیست؛ بنابراین، لزوماً امریکاست". بنی صدر گفت: "یک رژیم واقعاً مردمی و مسلمان برای آزادساختن فلسطین نبرد می کند، نه تصرف چند تپه و ماهور"...»[١]

[١] همان، صص٥ تا ٣، تهران - خبرگزاری فرانسه، ٢٦/٦/١٣٥٩.