امور، چنین ارائه می دهد: «هرکس و هر ارگانی باید به وظایفی که قانون اساسی برایش تعیین کرده است عمل کند و از مراکز متعدد تصمیم گیری که چیزی جز به هرج ومرج کشیدن کشور را به دنبال نخواهد داشت سخت پرهیز کند.» در ادامۀ این سرمقاله آمده است:

«بیش از چند ماهی است که رئیس جمهور موفق نشده است که یک دولت تفاهم به وجود آورد تا امور مجریه را به دست او سپارند و معلوم باشد که مسئول اعمال درست و نادرست وزرا و سایر مسئولین به دست چه کسی است؛ گرچه تابه حال تمام مسئولیت به عهدۀ شورای انقلاب بوده و دولت؛ دولت منتخب شورای انقلاب، باوجوداین به علت مشخص نبودن حدود و ثغور مسئولیت ها هرکسی دیگری را مسئول می داند. اگر جو مجلس درجهت ضدیت با رئیس جمهور پیش برود و کسانی در این جهت کوشش کنند، خطرات مهمی همه را تهدید می کند و از همه مهم تر همان طوری که امام فرمودند: مکتب و اسلام را تهدید می کند. واقعیت نیز این است که اگر این انقلاب اسلامی به پیروزی قطعی نرسد، اسلام در خطر است. بنابراین ای نمایندگان محترم مجلس، سخت در وضعیت کشور بنگرید و به واقعیت گردن گذارید و از مقابله کردن اجتناب کنید.»[١]

در کنار مسائل مربوط به جناح بندی کنونی حاکمیت، بحث طرف داری یا ضدیت با ملی گرایی نیز از موضوعاتی است که از زوایای مختلف، نظرهای مختلفی راجع به آن ابراز می شود. به عنوان مثال، دیدگاه های متفاوت یدالله سحابی و ابراهیم یزدی دراین باره قابل ذکر است.

به نوشتة شمارة امروز روزنامۀ کیهان: «دکتر یدالله سحابی نمایندۀ مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، در ضمن تشریح مشکلات خود در دوران تصدی ریاست سنی مجلس گفت به ملی بودنش افتخار می کند.» وی در توضیحی درمورد ملی و ملیت گفت: «ملیت و اسلامیت جدا از هم نیستند و ملی خلاف اسلام و دین نیست. من افتخار به ملی بودن می کنم. بعد از کودتای ٢٨ مرداد ما مبارزات بسیاری علیه امپریالیزم داشتیم. مبارزات همه ملی بود، ما نمی توانیم پیوندهای خود را با گذشته ببریم. در مبارزات سیاسی ما محافل دینی (اسلامی) در صدر همه چیز و عامل وحدت بود.» دکتر سحابی درمورد مهندس بازرگان گفت: «به نظر من آقای بازرگان سمبل دین و اخلاق است.»[٢]

[١] روزنامه انقلاب اسلامی، ٤/٥/١٣٥٩، صص١ و ١٢.

[٢] روزنامه کیهان، ٤/٥/١٣٥٩، ص٣.