افراد ناراضی را جذب نموده و در پوشش چندین تیم عمل کننده در اختیار کودتاچیان قرار گیرند. تعدادی از این افراد ازجمله استوار ایرج بهی و گروهبان یکم حمیدرضا ترکپور[١] و چند تن از تیپ٢٣ نوهد مرتبط با سازمان مأمور انجام این مأموریت شدند. ... سازمان نتیجۀ کودتا را هرچه می بود به نفع خود ارزیابی می کرد. ... درصورت مشاهده علائم شکست کودتا می توانست با محورساختن تماس های خود، اطلاعات خود را در اختیار رئیس جمهور گذارده تا ضمن مرعوب ساختن او نسبت به توان تشکیلاتی و اطلاعاتی خود، سازمان را دربرابر اعترافات کودتاگران بیمه سازند.»[٢]

و همین گونه نیز شد. پس از انتشار مفاد بازجویی ها و برخی مصاحبه های سران کودتا مبنی بر تماس آنان با سازمان، آنها «همیشه این ادعا را داشتند که بله ما داخل کودتاچیان نفوذی داشتیم و اطلاعات آنها را در اختیار رئیس جمهور بنی صدر می گذاشتیم.»[٣]

درپی پخش تلویزیونی مصاحبه یکی از افسران دستگیرشده در کودتای نافرجام نقاب، در تاریخ ٢٢ شهریور ١٣٥٩، مبنی بر تماس کودتاچیان با سازمان و توافق درمورد خودداری از اقدام برضد کودتا ازسوی سازمان، مسعود رجوی و موسی خیابانی در یک مصاحبه مشترک با خبرنگاران ضمن تکذیب شدید این موضوع،[٤]اسناد و مدارکی دال بر همکاری با مقامات کشور در کشف کودتا ارائه دادند. همچنین یک ویژه نامۀ ٦ صفحه ای نشریه مجاهد به این موضوع اختصاص یافت و اطلاعیه رسمی سازمان نیز دراین باره منتشر شد.[٥] در ویژه نامۀ مزبور، تأیید بنی صدر، رئیس جمهور، مبنی بر نقش سازمان در کشف کودتا و تصویر چند نامه درج گردیده بود. مطابق اسناد ادعایی سازمان، در دو روز ١٧و ١٨ تیر، نامه هایی خطاب به رئیس جمهور و رونوشت به دفتر امام درمورد اطلاع طرح کودتا ارسال شده بود، حال آنکه این اطلاعات در زمان ارائه عملاً سوخته و بی فایده بوده اند و کودتا قبل از اطلاع سازمان کشف و خنثی شده بود. درواقع سازمان کوشیده بود با برجای گذاردن این اسناد، هم امکان پاک کردن ردهای احتمالی خود را فراهم سازد و هم دلیلی برای سهم خواهی و ادعای نقش اساسی در کشف کودتا داشتن، ساخته شود. بعدها همچنین فاش شد که کودتاچیان توافق های مشخص دیگری نیز با سازمان داشته اند:

«طبق اسناد و مدارکی که به دست آمده، تماس هایی میان کودتاگران و موسی خیابانی صورت گرفته بود و ضمن پیشنهادی که رهبران کودتا به سازمان مجاهدین [منافقین] داده بودند، موافقت شده بود که سازمان مجاهدین در مقابل پستی که به مسعود رجوی واگذار می شود، به نفع کودتاگران از موضع گیری در مقابل عمل کودتا، خود را کنار بکشد.»[٦]

گازیوروسکی در مقالۀ خود دربارۀ کودتای نقاب،[٧]که براساس صدها ساعت مصاحبه با افراد مختلف ایرانی و خارجی مرتبط با کودتا در نقاط مختلف جهان تهیه کرده، تصریح می کند که کودتاچیان با مسعود رجوی تماس گرفته و همکاری وی را به کودتا جلب کرده بودند.

در ستاد ضدکودتا عوامل نفوذی سازمان تا سطوح بالا حضور داشتند و توانستند بسیاری از سرنخ ها و ردپاهای همکاری سازمان با کودتاچیان را از بین ببرند. بنا بر اطلاعات منتشره، مسعود کشمیری، عضو سازمان و عامل بعدی انفجار نخست وزیری در شهریور ١٣٦٠ و جواد قدیری، از اعضای قدیمی سازمان و وفاداران رجوی در زندان و همسر زهره عطریانفر،[٨] در ستاد خنثی سازی کودتا همکاری داشتند. بخشی از اطلاعات و اسناد مربوط به عملیات ضد کودتای نوژه [نقاب] را قدیری سرقت کرد و به خارج از کشور گریخت.[٩]وی یکی از طراحان انفجار مسجد ابوذر در ششم تیر ١٣٦٠ بود که به مجروح شدن شدید آیت الله خامنه ای منجر شد.[١٠]

[١] ایرج بهی بعدها در کسوت جاسوس نظامی ارتش عراق در یک پایگاه عراقی کشته شد و حمیدرضا ترکپور در رده های تشکیلاتی سازمان پیشرفت کرد و مسئول یکی از نهادهای آن گردید. نام ترکپور در فهرست اعضای شورای مرکزی سازمان در سال ١٣٦٤ اعلام گردید. (نشریۀ مجاهد، شماره ٢٥٢، ص٥٦.)

[٢] همان، صص ١٨٠ - ١٧٨.

[٣] همان، ص١٨٠ (پانوشت).

[٤] روزنامه کیهان، ٢٥/٦/١٣١٣٥٩، ص١٦.

[٥] نشریه مجاهد، شماره فوق العاده (مصاحبه رجوی و خیابانی)، منتشرشده در ٢٦ شهریور ١٣١٣٥٩، ٦ صفحه.

[٦] کودتای نوژه، پیشین، ص٥٤.

[٧] Gasirowski. Mark. J. "The Nuzhih plot and Iranian politics", Internation Journal of Middle East Study ٢٠٠٢. No ٣٤. pp. ٦٤٥ - ٦٦٦

[٨] زهره عطریانفر از اعضای مرکزیت سازمان در خارج کشور مدتی به عنوان مسئول اول سازمان تعیین شد.

[٩] سازمان مجاهدین خلق پیدایی تا فرجام (١٣٤٤ - ١٣٨٤)، پیشین، ص٤٩٠، به نقل از: غائله چهاردهم اسفند، ص٨٢، اشاره به نفوذ قدیری در ادارۀ دوم ستاد ارتش. سایر اطلاعات درباره وی مأخوذ از گفت وگو با یک کارشناس امنیتی.

[١٠] همان، به نقل از: قدیریان، خاطرات، ص١٧٩ (پانوشت).