می کوبند، جوی به وجود آمده که آن آزادی که یک نماینده باید در ابراز رأی و نظر داشته باشد وجود ندارد و می خواهند این را بگیرند. ... به هرحال، خطی به وجود می آورند که این تنها ما هستیم که مکتبی هستیم و تنها ما هستیم که اسلام را تشخیص می دهیم و راه ما درست است و هرکس برخلاف این کند و [برخلاف] روش ما، سخنی و حرفی داشته باشد محکوم است. ... متأسفانه می بینیم آنهایی که سخن از مکتب و خط امام می گویند با کمال تأسف روششان و برخوردشان با سایر دوستانشان که در آنجا هستند و آنها هم خدمتگزار اسلام هستند، برخوردشان غیراسلامی است. تأکید می کنم که بُعد سیاسی این قضیه برای من مطرح نیست.»

انواری همچنین با اشاره به این مطلب که در اسلام، هدف وسیله را توجیه نمی کند، چنین گفت: «من می گویم اگر ما حتی هدف اسلامی داریم بایستی از راه های مشروع باشد نه اینکه با اهانت به دیگران به اهداف مقدس اسلام برسیم. ... اگر بنا باشد با فحش و ناسزا و از میدان به درکردن مخالف حتی کسی به هدف اسلامی اش برسد این در اسلام محکوم است. برای نمونه، شخصی به عنوان مخالف می خواهد صحبت کند اجازۀ سخن به او نمی دهند. مگر این مجلس، مجلس مشورت نیست که وکلا نظراتشان را بدهند. برخی افراد که وابسته به بعضی گروه ها هستند شروع می کنند به آن نماینده اهانت کردن. فرض کنید جناب خلخالی که مردی انقلابی است و نمی شود انکار کرد و مورد تأیید امام می باشد و با تمام وجودش الآن دارد به انقلاب خدمت می کند، اگر بلند شد مطلبی اظهار کرد یک عده از نمایندگان بلند شوند و به او بگویند خفه شو، آیا این درست است؟ اسلامی است؟ آیا پیغمبر نفرمود: "من اهان مؤمناً فقد اهاننی" اهانت به مؤمن اهانت به پیغمبر است و اهانت به پیغمبر اهانت به خداست. و یا فرض بفرمایید جناب حجتی کرمانی که من پنج سال در زندان زیر یک سقف با این فرد زندگی کردم و جز صفا و صمیمیت و خلوص نیت و پاکی از این مرد، من چیزی ندیدم وقتی بلند شود اعتراض کند، نماینده ای که وابسته به یک گروهی است بگوید خجالت بکش. چرا خجالت بکشد؟ مگر کار خلافی کرده؟ یا قبلاً جناب محلاتی که نمایندۀ امام در سپاه پاسداران می باشد به عنوان مخالف بخواهد حرفی بزند جلو صحبتش را بگیرند و بعد بگویند خفه شو بنشین. این برای من ازنظر اخلاقی و اسلامی قابل تحمل نیست و درخور شئون یک مجلس اسلامی نیست و اگر بخواهد اهانت شود و کلماتی ازقبیل تو منافقی، آن هم به جناب خلخالی زده شود برای من اسباب تأسف است.»

انواری در بخش دیگری از مصاحبه اش گفت: «مسئله ای که خیلی به نظرم مهم بود بعد از اینکه اعلام شد رأی علنی گرفته می شود، گروهی از نمایندگان و وکلای منتسب به بعضی از گروه های سیاسی که در کنارشان بودیم خوشحال بودند و اظهار می کردند که ما امروز مشخص خواهیم کرد چه کسانی با ما مخالف هستند تا بعداً به حساب آنها برسیم. این است مجلس اسلامی؟...»[١]

مطلب دوم کیهان، "یادداشت روز" این روزنامه به قلم دکتر ابراهیم یزدی با عنوان "گزارش به موکلین، رأی کبود به آیت" است. در بخشی از این سرمقاله آمده است:

[١] روزنامه کیهان، ٥/٥/١٣٥٩، صص ١ و ٢.