مجلس معرفی خواهد شد.» وی همچنین می افزاید: «احتمال دارد در میان این چهار تن، یک یا دو تن پس از این ملاقات به تصویب رسیده باشند وگرنه هر چهار تن درحال حاضر مورد بحث، در کابینه قرار نخواهند گرفت.» مفسر سیاسی کیهان باتوجه به اسامی وزرایی که در ملاقات و جلسة تفاهم رئیس جمهور و نخست وزیر حضور داشتند اسامی کسانی را که مورد سؤال قرار دارند به این شرح اعلام کرد: «نوربخش، نامزد وزارت دارایی و اقتصاد، مهندس حسین موسوی، سردبیر ارگان حزب جمهوری [اسلامی] و کاندیدای وزارت امور خارجه، [احمد] توکلی نامزد وزارت کار و [بهزاد] نبوی وزیر مشاور در امور اجرایی در کابینة پیشنهادی محمدعلی رجایی. ضمناً گفته می شود که یک سرهنگ ارتش عنوان وزارت دفاع را خواهد داشت که از فرمانده ستاد عملیات غرب کشور نام برده می شود.»

در ادامة گزارش کیهان آمده است: «بنی صدر در پایان ملاقات خود با امام به مسائل دیگر و مسئلة دولت اشاره داشته است. بنی صدر در پاسخ سؤال خبرنگار خبرگزاری پارس که "مردم انتظار دارند هرچه زودتر کابینه معرفی شود؛ آیا اعضای کابینه قطعاً به تصویب شما رسیده و چه وقت به مجلس معرفی می شود؟" گفت: " من درمورد تعدادی از وزرا حرفی نداشتم، راجع به آنها چند نفری را حالا تصویب نشده اند، آن مقداری که تصویب شده اند حالا همین مطلب را هم با امام صحبت شد. ایشان فرمودند همان مقداری که تصویب شده، آنها معرفی بشوند تا آن چند نفری که مانده اند آنها به تدریج یک اشخاص قابلی پیدا بشوند و معرفی شوند." بنی صدر در پایان افزود: "مطالب دیگری هم درزمینة مسائل عمومی کشور دارم که ان شاءالله در روز هفده شهریور در میدان شهدا[١] خواهم گفت."»[٢]

بنی صدر همچنین در گزارش روزانه خود دربارة ملاقات امروز با امام چنین می نویسد: «حدود ساعت ٦، به نزد امام رفتم در آنجا دربارة سه موضوع به اختصار صحبت شدکه عبارت اند از مسئلة امنیت ما در غرب کشور از آذربایجان غربی تا خوزستان، آنچه گفتنی بود به عرض ایشان رساندم و مطلب دوم دولت بود که گفتم من درپی بهترین استعدادها و لیاقت ها نیستم، همین مقدار قانعم که بعضی ضوابط اصلی رعایت شود و وزارتخانه هایی که با کارگر سروکار دارند، با اقتصاد کشور سروکار دارند، اینها به دست کسانی نیفتد که وضعیتی غیرقابل جبران به وجود بیاورد؛ یکی هم اینکه کسانی که روش های تخریبی را رویه کرده اند و بخواهند به این ترتیب خود را تحمیل بکنند

[١] نکتة مورد اشارة بنی صدر، حادثۀ سخنرانی جنجالی روز هفده شهریور ایشان است که درحقیقت نوعی همسویی و شاید اولین برداشت سازمان مجاهدین خلق (منافقین) از عملیات روانی پیوسته از ماه ها پیش، روی شخص رئیس جمهوری باشد. حوادث روزهای بعد، به خصوص حادثة پرتنش ١٧ شهریور، نشان می دهد که نوعی هماهنگی میان هواداران و اعضای اصلی سازمان مزبور با هواداران بنی صدر برای زمینه سازی تنش های روی داده در این روز وجود داشته است.

[٢] روزنامه کیهان، ١٥/٦/١٣٥٩، ص آخر.