در روند نزدیکی عراق به غرب اخلال ها و چالش های جدی مشاهده می شود که بخشی از آن مربوط به ویژگی های خاص این کشور و عدم اعتمادی است که به رژیم عراق وجود دارد، به خصوص بخش عمده ای از این چالش ها ناشی از نفوذ رژیم اشغالگر قدس در صف کشورهای غربی است. البته در نزد بعضی از این کشورها ازجمله فرانسه، دشمنی با انقلاب ایران آن قدر انگیزه بخش است که بر نگرانی و "دلخوری" اسرائیل غلبه کند.

دراین زمینه روزنامۀ تایم مقاله ای به قلم ویلیام. ای. اسمیت و هنری مولی، دربارۀ جاروجنجال سیاسی به وجودآمده درپی کمک هسته ای پاریس به بغداد منتشر کرد که در آن آمده است: «فرانسه معتقد است که اسرائیلی ها سخت در تلاش اند تا مانع از تحویل مواد هسته ای به عراق شوند. در آوریل ١٩٧٩، گروهی از خرابکاران با نفوذ به یک مجتمع فوق امنیتی در نزدیکی "تولون" شهر بندری فرانسه، مواد منفجره ای را در نزدیک دو مغز رآکتور که قرار بوده سه روز بعد به عراق فرستاده شود، منفجر کردند. انفجار باعث ایجاد خسارت سنگین به رآکتورها و به تأخیرافتادن برنامۀ ارسال تا چندین ماه شد. فرانسه سرویس اطلاعاتی اسرائیل "موساد" را مسئول این خرابکاری می داند. ...» این مقاله سپس می افزاید: «آنچه بیشتر مسئلۀ عراق را حاد کرده است این است که عراق کشوری است که در بی ثباتی سیاسی و ستیزه جویی در سیاست خارجی اش شهرت دارد. بغداد همچنان خود را درحال جنگ با اسرائیل و نیز رقابت شدید با ایران می داند. عراق به عنوان دومین صادرکنندۀ بزرگ نفت جهان پس از عربستان سعودی، تحت حکومت صدام، جاه طلبی هایی را در سر داشته تا جایگزین ایران به عنوان قدرت برتر نظامی در منطقۀ خلیج فارس گردد. ...»[١]

مورد دیگر انگلستان است که با هسته ای شدن عراق مخالفت می ورزد. روزنامۀ الجمهوریه بغداد امروز در پاسخ به انتقاد دولت انگلیس از برنامۀ هسته ای عراق، نوشت: «انتقاد بریتانیا از برنامۀ صلح آمیز هسته ای عراق، نشان دهندة تعصب شدید انگلستان در طرف داری از

[١] جنگ ایران و عراق از نگاه مطبوعات جهان، ج١، صص ٢٤٠ و ٢٤١، نشریه تایم، به قلم ویلیام. ای. اسمیت و هنری مولی، ١١/٨/١٩٨٠(٢٠/٥/١٣٥٩)، مترجم مهدی رنجبران.