بدین شرح به کمیسیون ارائه داده اند: ١. سابقة تزلزل در مبانی عقیدتی به دلیل سابقة فعالیت های مارکسیستی و مائوئیستی. ٢. اشاعة فساد در رادیو و تلویزیون به وسیلة انتشار و پخش نوارهای موسیقی مبتذل. ٣. سانسور اخبار روحانیت مبارز و اتحادیه های دانشجویان انجمن های اسلامی اروپا. ٤. مخالفت با پاک سازی عناصر ضدانقلاب در رادیو و تلویزیون در زمان تصدی ایشان در شورای سرپرستی.

به دنبال قرائت گزارش کمیسیون تحقیق، فؤاد کریمی به تفصیل دربارة مندرجات گزارش، توضیحاتی داد و بعد از آن، آقای غضنفرپور به طور مشروح به دفاع از خود پرداخت و در پایان گفت: کسانی که می گویند مکتبی می اندیشند، باید به سابقه شان توجه کرد و دید که در این راه چه قدمی برداشته اند. سه چهار ماه است که علیه من و برادران دیگر تهمت مائوئیستی زده اند، روزنامة صبح آزادگان تمام روز علیه بنی صدر و تمام اطرافیانش سم پاشی می کند، اینها می خواهند بگویند که در اطراف بنی صدر یک عده آدم بی دین وجود دارند. سرانجام درباره پروندة انتخاباتی احمد غضنفرپور با ورقه رأی گیری شد که درنتیجه، اعتبارنامة ایشان با ٩٢ رأی موافق در مقابل ٦٢ رأی مخالف و ٥٣ رأی ممتنع از مجموع ٢٠٩ رأی به تصویب رسید.[١]

پس از آن، گزارش کمیسیون تحقیق دربارة حسن آیت، نماینده تهران، قرائت شد که جنجال هایی را برانگیخت. از آنجا که پروندة حسن آیت به علت اعتراض احمد سلامتیان، نماینده اصفهان، به کمیسیون تحقیق ارجاع شده و در آنجا به تصویب اعضای کمیسیون رسیده بود، احمد سلامتیان پس از قرائت رأی کمیسیون توسط مخبر آن، به عنوان مخالف مطالبی را به شرح زیر بیان کرد. وی گفت: «بنده در یک نامه از دکتر سحابی (رئیس سنی وقت مجلس) درخواست کرده بودم که چند پرونده در اختیار کمیسیون قرار بگیرد؛ اسنادی که در وزارت آموزش وپرورش است و همچنین مدارک جاسوسخانه درمورد حزب زحمت کشان ملت ایران؛ زیرا این حزب در مظان این بود که عمده ترین نقش را در کودتای ٢٨ مرداد بازی کرده و بعد از ٢٨ مرداد بزرگ ترین نقش را درمورد پشتیبانی از رژیم کودتا داشته و ما حسن آیت را در آن موقع به عنوان یکی از جوانان این حزب می شناختیم. ... در سال ١٣٤٠، بعد از اینکه روزنامة اطلاعات به عنوان ارگان ساواک نقش لودادن دانشجویان را داشت، دانشجویان تصمیم به تحریم روزنامة اطلاعات گرفتند، ولی روزنامة اطلاعات به عنوان مقابله، یک کرسی بحث آزاد درست کرد که در آن افرادی مانند ارسنجانی و فریدون نفیسی شرکت می کردند و اداره کنندة جلسات، جوانی بود به نام حسن آیت. کار به جایی رسید که وقتی این افراد وارد دانشگاه می شدند، با گارد داخل می شدند. اما اشتهار به فساد اخلاقی؛ من پرونده ای داده ام به کمیسیون راجع به مدرسة پروین اعتصامی دامغان... شکایت شده [که] معلمی که معلم دختران نوجوان بوده در سر کلاس رفتار سوء داشته و بنده نمی توانم قبول کنم ساواک برای چنین فردی می خواسته پرونده سازی کند.»

[١] همان، ص٢٦٨.