روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١١٧٠ - روزشمار جنگ یکشنبه ٣٠ شهریور ١٣٥٩ ١١ ذی القعده ١٤٠٠ ٢١ سپتامبر ١٩٨٠
ملاحظه می کنید که دولت ایران کلیه راه های قانونی شناخته شده جهت حل وفصل مسائل منبعث از تعهداتش را مسدود نموده است. به علاوه، دولت ایران در اعلامیه ها و اقدامات مقامات مسئول خود تصریح کرده و هرگز به طور تلویحی یا صریح تردید نداشته که بیش از این خودش را در قید و بند قرارداد الجزایر قرار دهد که کلیه این موارد نقض آشکار پاراگراف چهارم پیمان مرزی بین المللی و حسن هم جواری قرارداد سال ١٩٧٥ میان دو کشور می باشد.
بنابراین، ایران تعهدات بین المللی خویش تحت موافقت نامه و پیمان مذکور را نفی کرده است، از مواد قانونی حاکم بر مرزهای ایران و عراق به ویژه شط العرب که می بایست به دولت عراق قبل از مارس ١٩٧٥ بازگردانده می شد، سرپیچی می نماید و این رودخانه همان طورکه همیشه در طی تاریخ یک رودخانه عراقی و تحت کنترل کامل و حاکمیت عراق بوده باید مجدداً تحت کنترل عراق قرار گیرد.
دراین زمینه دولت عراق اعلام می نماید که روابطش با کلیه کشورهای جهان صادقانه بوده و به کلیه تعهداتش پایبند می باشد. همچنین ثابت کرده است که نمی تواند هیچ گونه تهدید و یا نقض حاکمیت و خدشه به مقام و اقتدار خود را بپذیرد و اراده اش بر این است که به خاطر حفظ حقوق قانونی اش بیشترین قربانی ها را بدهد.
همچنین دولت عراق می خواهد در این فرصت، همان طورکه در گذشته نیز عمل کرده، تأکید نماید که در حفظ روابط حسنه با کلیه کشورهای همسایه به ویژه ایران پیش قدم بوده و هیچ چشمداشتی به سرزمین های ایران ندارد. به علاوه، عراق قصد ندارد جنگی را علیه ایران آغاز نماید و یا حوزه مناقشه اش را با این کشور بیش از محدوده دفاع از حاکمیت و حقوق قانونی اش گسترش دهد.
دولت عراق صادقانه امیدوار است که دولت ایران وضعیت جدید را بپذیرد و با بصیرت عقل و منطق باتوجه به احترام عراق در حق قانونی اش در تمامیت ارضی خود و نیز خطوط آبی شط العرب عمل نماید. دکتر سعدون حمادی - وزیر امور خارجه.»[١]
١
با گسترش دامنه زدوخوردهای مرزی میان ایران و عراق از مناطق غربی کشور به مرزهای خوزستان، به ویژه مرز آبی اروندرود و دهانه خلیج فارس، رسانه های گروهی جهان، به خصوص غرب، اوضاع منطقه و پیامدها و عواقب گسترش بیشتر درگیری های مزبور را به طور وسیعی مورد تجزیه و تحلیل قرار داده اند.
خبرگزاری فرانسه: «مسئله لغو موافقت نامه همزیستی مسالمت آمیز سال ١٩٧٥ بین ایران و عراق که با هیچ عکس العملی ازطرف ایران مواجه نشد و نیز مسئله مقاصد واقعی عراق و تأثیر اوضاع کنونی بر مسئله گروگان های امریکایی ازجمله مسائلی است که امروز توجه محافل سیاسی در تهران را به خود مشغول کرده است. به اعتقاد منابع سیاسی، تصمیم بنی صدر، رئیس جمهوری ایران، برای هدایت عملیات نظامی در غرب کشور یک عکس العمل شدید در
[١] همان.