رئیس جمهوری را از سر راه بردارند و برای این، هر سخن و حرفی را شاخ وبرگ می دهند و تغییر می دهند و عوض می کنند و می بُرند، [و] هرجا بتوانند مورد بهره برداری قرار می دهند و این جامعه را به سوی بحران می برند. بعد از این گفت وگوها من گفتم که شما که نامزدهایتان را برای نخست وزیری می خواهید به رئیس جمهور تحمیل کنید، یک متنی را بنویسید و امضا کنید نزد من بگذارید که اگر این دولت خوب از آب درنیامد، بعد نگویید که ما مسئول نبودیم. و مثل گذشته نشود که باید رفت دنبال جن و پری و تشخیص مسئول. وضعیت مشخص باشد که چه کسانی مسئول بودند و اینها بیایند دربرابر مردم جواب گو باشند. آقای هاشمی قبول کرد که این نامه نوشته شود، اما در عمل و واقع این نامه نوشته نشد. بعد من پرسیدم دراین صورت چگونه می خواهید من مسئولیت هیئت دولتی را بپذیرم که او را به مصلحت کشور نمی دانم؟ در اینجا من باید به خوانندگان این ستون بگویم که در مقام ریاست جمهوری منتهای کوشش من باید صرف این بشود نهادهای جدیدی که در قانون اساسی آمده و مستقر می شوند خوب و منظم پیش بروند و این گونه مباحثات نه به معنای سازش کاری است و نه به معنای زدوخورد و برخورد و این حرف هاست، بلکه کوششی است برای اینکه جمهوری را از شر خناس های زمان و توطئه گران گوناگون در امان بداریم و در یک محیط سالمی دولت جدید تشکیل بشود تا بتواند کار خود را انجام دهد. در این مجلس هم به اصطلاح داوطلب های آقایان عضو حزب جمهوری، آقای رجایی بود. و آقای معین فر (خطاب به آنها) گفت که اگر هم شما [جلال الدین] فارسی را بهتر می دانید او را نخست وزیر بکنید؛ فردا نیایید و بگویید رجایی را از راه ناچاری پذیرفته بودیم. گفتند نه، ما در شرایط فعلی او را بر همه مرجح می دانیم.»[١]

دراین حال، آیت الله محمد صدوقی، امام جمعۀ یزد نیز در اطلاعیه ای خطاب به رئیس و نمایندگان مجلس شورای اسلامی دربارۀ انتخاب نخست وزیری مکتبی و در خط امام، هشدار داد. در این اطلاعیه آمده است:

[١] روزنامه انقلاب اسلامی، ٢٧/٥/١٣٥٩، ص٢.