با گذشت دو روز از لغو یک طرفه قرارداد ١٩٧٥ الجزایر ازسوی رژیم عراق و ادعای ارضی این کشور بر بخش هایی از خاک ایران و اعلام حاکمیت مطلق خود بر کل اروندرود، بیانیه ای نه چندان مستحکم و قانع کننده ازسوی وزارت امور خارجه ایران دراین مورد و درباره تجاوزهای مرزی عراق انتشار یافت که دیشب از رادیو ایران قرائت شد.[١]در این بیانیه آمده است: «وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران بار دیگر خود را موظف می داند نکاتی را که تاکنون بارها گفته شده است تکرار کند تا وجدان بیدار دنیای آزاد و غیروابسته به ابرقدرت های شرق و غرب را به حقیقت آنچه که در این منطقه می گذرد متوجه کند. ما همچنان که در گذشته نشان داده ایم پایبند مکتب اسلامیم و مطابق اعتقادات مکتبی مان عمل می کنیم و ازاین رو است که: اولاً، هرگونه تجاوزی را که به آب و خاک هر کشوری صورت گیرد همواره محکوم کرده و این را نه با حرف بلکه در عمل نیز نشان داده ایم. ما همان گونه که تجاوزات اسرائیل به حریم اعراب، روسیه شوروی به افغانستان و حملات نظامی امریکا را به کشورهای دیگر و ایران محکوم کرده ایم تجاوزات خصمانه رژیم عراق را نیز که در همان خط تجاوزات امریکا است محکوم می کنیم و ادعاهای واهی بعث عراق را که ناشی از انجام توطئه ای مخالف مصالح و منافع ملل مسلمان است درمورد لغو یک جانبه قراردادی که قسمت مربوط به ایران آن اجرا شده است، هرگز نمی توانیم بپذیریم. ثانیاً، باتوجه به اینکه انقلاب ما اسلامی و انگیزه اش توحید صفوف و یکپارچگی تمام مسلمانان است و از آنجا که چنین حرکت و جنبشی نه به مذاق حکام مستبد خوش می آید و نه ابرقدرت های شرق و غرب را خوشایند است، لذا سرسپردگان از چپ و راست به دشمنی با ما و هدف خدایی ما برخاسته اند و اکنون خواسته یا ناخواسته در صفوف دشمنان ما قرار گرفته اند. ما یقین داریم اگر ندای حق طلبانه ما به گوش ملل اسلامی و غیراسلامی برسد قلوب آزادگان گیتی سراسر با ما خواهد بود و همچنان اهداف استعمارگران و تجاوزاتی را که برعلیه ما صورت می گیرد یکپارچه محکوم خواهند کرد. ثالثاً، ما تمام مشکلات داخلی و خارجی خود را ازجمله تجاوزات رژیم عراق و تحریکاتی را که در مرزها به وجود می آورد زاییده توطئه هایی می دانیم که ابرقدرت امریکا از قبل از پیروزی انقلاب برعلیه ما

[١] پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس، جنگ ایران و عراق از نگاه مطبوعات جهان، ج١، ص٣٠٩، روزنامه عربی الانوار، ١٩/٩/١٩١٩٨٠ (٢٨/٦/١٣٥٩)، ترجمه مهتاب فضلی.