در کنار اخباری که این روزها دربارۀ تلاش های اشرف پهلوی و امیران فراری ارتش شاه مخلوع در کشور مصر، برای اجرای یک کودتا در ایران، پخش شده است، منابع خبری جهان از برخی موضع گیری ها و تلاش های شاپور بختیار در مبارزه برای سرنگونی نظام جمهوری اسلامی ایران خبر می دهند. اقدامی که اعتراض وزیر خارجة ایران را موجب شده است.

بختیار همچنین ضمن مصاحبه ای با روزنامۀ تایمز لندن از طرح تشکیل یک دولت موقت در ایران براساس قانون اساسی ١٩٠٦ سخن گفت. خبرگزاری فرانسه ضمن نقل این خبر افزود:

«وی در این مصاحبه همچنین به شرکت در برنامه های رادیویی سری که از عراق علیه حکومت اسلامی ایران پخش می شود اعتراف کرده و گفته است دو بار برای ملاقات با اعضای دولت عراق به آن کشور سفر کرده است. بختیار به تایمز گفته است: من مخالف بنی صدر هستم و امیدوارم [آیت الله] خمینی نیز به زودی کنار برود. ... به نوشتۀ تایمز، آخرین نخست وزیر دوران پادشاهی ایران درمورد روابطش با عراق گفته است: دو بار به عراق سفر کرده است. ضمناً دو بار نیز به انگلستان و همچنین به سوئیس و بلژیک مسافرت کرده است. به گفتۀ بختیار از او دعوت شده است با مقام های عراقی دیدار و گفت وگو کند و او با عراق و دیگر کشورهای مسلمان نظرات مشترکی دارد.»[١]

دراین حال صادق قطب زاده، وزیر امور خارجۀ جمهوری اسلامی ایران، در مصاحبه ای با روزنامۀ فرانسوی لوماتن، ضمن اعتراض به دولت فرانسه برای اعطای پناهندگی به بختیار و دیگر افراد هوادار او، از اطلاع داشتن برخی مقامات فرانسوی از ماجرای ترور وی در دو هفته پیش پرده برداشت. به نوشتة این روزنامه، وی گفت: «مقامات دولت فرانسه از نقشۀ حمله به خانۀ شاپور بختیار اطلاع داشته اند و می توانسته اند آن را خنثی کنند.» قطب زاده افزود: «بختیار در روز حمله یک جلیقۀ ضدگلوله پوشیده بود و دو محافظ او کاملاً مسلح بودند و پسر بختیار که افسر پلیس فرانسه است در خانۀ او حاضر بود. بختیار می دانست که حمله ای علیه او تدارک دیده شده است و من معتقدم حداقل برخی از مقامات دولت فرانسه نیز از این برنامه اطلاع داشتند.» وی موضع دولت فرانسه را غیردوستانه خواند و گفت: «اگر موضع دولت فرانسه تنها غیردوستانه بود چندان اهمیتی نداشت، ولی وقتی پای عمل به میان می آید مسئله فرق می کند. فرانسه به افرادی نظیر بختیار پناهندگی کامل می دهد؛ افرادی که درصدد اجرای یک کودتای نظامی هستند. زمانی که من و آیت الله خمینی و سایر مقامات فعلی جمهوری اسلامی ایران در فرانسه به حالت تبعید به سر می بردیم، پلیس فرانسه به ما اطلاع داد که نباید تدارک هیچ قیام مسلحانه ای را از داخل خاک فرانسه ببینیم. وقتی ما در فرانسه بودیم مخالفت ما تنها جنبۀ سیاسی داشت و ما کاری نمی کردیم جز به زبان آوردن عقیده مان. ... برای ما مشکل است که بپذیریم، کشوری که ادعا می کند دوست ما است به ایرانیانی پناه می دهد که آشکارا اعتراف می کنند درحال تدارک یک کودتای نظامی و مبارزۀ مسلحانه در ایران هستند. ...»[٢]

[١] روزنامه اطلاعات، ١٣/٥/١٣٥٩، ص٢٠، به نقل از خبرگزاری فرانسه از لندن.

[٢] همان، ص١٧، به نقل از خبرگزاری یونایتدپرس از پاریس.