بخشی از بحران کردستان و تحرکات و فعالیت های تجزیه طلبانه گروه های مسلح معارض نظام نیز مسلماً در همین راستا قابل بررسی و تبیین است. بخشی از این اقدامات مربوط به یکی دو ماه قبل از مرداد ١٣٥٩ است که در دو ماه آخر منتهی به جنگ علاوه براینکه شدت بیشتری پیدا کرده، تأثیرات زیادی در عملکرد گروه های معارض قومی و نیز مخالفان ضدانقلاب در ماه های مرداد و شهریور در غرب کشور داشته است؛ ازجمله: اقرار دستگیرشدگان درگیری های پیرانشهر به تماس با پالیزبان و صدام و قول مساعد برای اعطای هرگونه کمک مادی و نظامی به توطئه گران (٣٠/٣/١٣٥٩)؛ مین گذاری عناصر ضدانقلاب و عوامل بعثی در جاده های مختلف مرزی که این اعمال در تمام مدت مرداد و شهریور نیز ادامه داشت، ازجمله برخورد یک تریلر ارتشی با مین در ١/٤/١٣٥٩ در مسیر سرپل ذهاب به گروه نوبیشگان، انفجار یک بمب قوی در خیابان امام خمینی اهواز توسط مزدوران طرف دار دولت بعث عراق در ٣/٤/١٣٥٩ و کشته یا زخمی شدن بیش از ٣٦ نفر؛ ورود شاهپور بختیار ازطریق عراق به مناطق مرزی غرب کشور و سازماندهی دقیق و منظم گروه های مسلح به کمک سردار جاف و پالیزبان در هفته اول تیرماه ١٣٥٩؛ دایرکردن دو ایستگاه رادیویی در عراق علیه انقلاب اسلامی ایران توسط سازمان سیا و تشکیل یک شورای برنامه ریزی جهت عملیات تخریبی علیه انقلاب اسلامی در عراق در اوایل تیرماه ١٣٥٩؛ ملاقات "ملاعبدالله"، نماینده قاسملو، با مقامات عراقی در کرکوک برای دریافت کمک های مادی و نظامی و نیز ملاقات "امیرغاخی"، نماینده دیگر قاسملو، در قلع دره عراق با انصاری، وزیر اقتصاد شاه مخلوع، درمورد چگونگی آزادکردن خلق کرد در اوایل تیرماه ١٣٥٩؛ کشف مخفیگاه یک باند جاسوسی عراق در اهواز در ٨/٥/١٣٥٩ و ده ها مورد دیگر که تا پایان شهریورماه ادامه داشت، همگی، سخنان صدام را در حمایت از گروه های معارض و ضدانقلاب تأیید می کنند.

گسترش تحرکات دیپلماتیک در منطقه برای کسب حمایت

سران دولت بعث عراق برای کسب پشتیبانی کشورهای منطقه و همچنین توجیه آنها درمورد حرکات آتی عراق، رفت وآمدهای متعددی به این کشورها کردند. در این فصل، عراق تحرک دیپلماتیک بی سابقه ای را آغاز کرد: ارسال یادداشت ها و اعتراضیه های پی درپی به مجامع بین المللی و طرح ادعای اشغال جزایر سه گانه به دست ایران؛ ادعای خدشه دار بودن مشروعیت قرارداد ١٩٧٥ الجزایر و ادعای تجاوزات مرزی ایران به عراق ازجمله این تحرکات است. از همه جالب تر و تأمل برانگیزتر دیدار غیرمنتظره صدام حسین از عربستان سعودی و تحکیم روابط این دو کشور بعد از ٢٢ سال بود.