سیاسی کشور، به ویژه در فضای دانشگاهی و فرهنگی محسوب می شود، در این بیانیه مفصل، ایدئولوژی سازمان مجاهدین خلق و سمت گیری سیاسی آن را در فضای بعد از انقلاب به نقد کشیده است. در بخشی از این بیانیه، چنین آمده است:

«... ١. کادر رهبری سازمان باید پاسخ دهد: چگونه است که شما مدعیان انقلابی (!) علی رغم ادعاهایتان زیربنای تفکراتتان را اصول مارکسیسم تشکیل می دهد؟ و در جای جای نوشته هاتان آیه ای از قرآن و یا فرازی از نهج البلاغه درجهت توجیه این اصول به کار رفته است، تا آنجا که برخی از متون سازمان شما از سوی مارکسیست های رسمی مورد استقبال قرار گرفته و در مسیر مطالعاتی هوادارانشان جای گرفته است. ... مسلماً پذیرش همین اصول، عمده ترین عامل کودتای ٥٤ در سازمان شما و همچنین مارکسیست شدن گروهی از اعضا بوده است. ...

٢. گستردن چتر حمایت خود بر طیف نیروهای کفر و ضدانقلاب را که حول مخالفت با خط امام به وجود آمده است را چگونه پاسخ می گویید؟... آن هم نه برعلیه امپریالیسم (که خود جای حرف بسیار دارد) که در رویارویی با انقلاب و با امام بیدار و آگاه و روشن بین و نیز رویاروی ارگان های انقلابی و خدمتگزاران صادق و جان برکف این امت. ...

٣. ... سازمان به جای محورگرفتن الله و وحدت حول آن با اعتصام به حبل الله، ضدیت با امپریالیسم را نشانده است؛ آن هم نه ضدیت مؤثر و عملی که ضدیت صوری و شعاری و روشن فکرمآبانه...

٤. ضدیت با روحانیت اصیل ازجمله عملکردهای سازمان است. ... تا جایی که تضاد اصلی خود در جامعه را روحانیت یافته و با برچسب ارتجاع درجهت حذف موجودیت و پایمال کردن شخصیت و حیثیت آن گام برمی دارند. ...

٥. ... این نکته از ابتدای پس از انقلاب قابل ذکر است که هواداران سازمان در دانشگاه ها (انجمن های دانشجویان مسلمان) به پیروی از مشی کلی سازمان، تضاد اصلی خود را با نیروی معتقد به خط امام متشکل در انجمن های اسلامی نهاده و با ایجاد جو شانتاژ و القاب و برچسب های گوناگون ازقبیل مرتجع و واپس گرا و عوامل احزاب حاکم و غیره سعی در حذف انجمن های اسلامی و جلوگیری از فعالیت های سیاسی - اجتماعی ما را داشتند. در راه اعمال این روش ها حتی با گروه های چپ امریکایی که نام بسیارشان به خارج از محدوده راهی نداشت، متحد شدند. ... در ابتدای پیروزی انقلاب که هنوز هیچ گونه طرح و برنامه ریزی برای دگرگونی نظام دانشگاهی و جذب نیروهای آزادشده در دست نبود، اینان خواستار به تعطیل کشاندن دانشگاه ها به بهانه های مختلف بودند. اما پس از سخنان راهگشای امام که مسیر انقلاب فرهنگی در جامعه و به خصوص دانشگاه مورد تأیید قرار گرفت و حرکت عظیم خدایی درجهت تحول بنیادین نظام حاکم بر دانشگاه ها آغاز گشت،