زدند. دراین زمینه، گزارش نامة مردم ارگان مرکزی حزب توده حاکی است: «اوباشان گروه قاسملو به سرکردگی سرسپردگان فراری شاه سابق، به روش های ساواک منشانة خود علیه نیروهای مترقی و انقلابی، که چهرة واقعی آنها را می نمایانند، ادامه می دهند. آنها به دنبال یورش به دفتر حزب تودة ایران در مهاباد، که طی آن در و پنجره ها را شکستند و کتاب ها و نشریات را سوزاندند، اکنون به آدم ربایی دست می زنند و شبانه، مسلحانه به خانة اعضا و مسئولین حزب دمکرات کردستان ایران (پیرو کنگرة چهارم) هجوم می برند و آنها را می ربایند. جمعه شب، اینان به سرکردگی سرهنگ علیار (افسر فراری رژیم طاغوت)، از قارنی های مورد اعتماد قاسملو، در بوکان به منازل پاره ای افراد حمله کردند و تعدادی را دستگیر و به نقاط نامعلوم بردند. نام تعدادی از ربوده شدگان چنین است: رحمن [رحمان] اصلانی، حامد جنتی، محمد بوکانی، ناصر وحیدی، ناصر فیض الله بیگی، ناصر کیخسروی و منصور کیخسروی.» نامة مردم سپس می افزاید: «گزمه های قاسملو قبلاً دو نفر دیگر را نیز به نام های فاروق کیخسروی و محمد ماجدی به همین ترتیب ربوده بودند، فاروق کیخسروی از رهبران حزب دمکرات (پیرو کنگرة چهارم) است. ...»[١]

امروز سازمان چریک های فدایی خلق (اکثریت) درخصوص مسائل کردستان، اطلاعیه ای منتشر کرد که همسویی آشکار در موضع گیری و ادبیات خاص حزب توده را نشان می دهد؛ بدین نحو که بدون اشاره به فعالیت های انبوه نظامی و تبلیغاتی خود و دیگر گروه های چپ در کردستان و سایر مناطق علیه نظام جمهوری اسلامی، همچون حزب توده به تحلیل توطئه های گروه های وابسته به بختیار و مهاجمان همسو با وی پرداخته است؛ با این تفاوت که برخلاف حزب توده، نامی از قاسملو و نقش حزب دمکرات در این توطئه ها به میان نیاورده است.

در بخشی از این اطلاعیه آمده است: «امپریالیسم امریکا در هفته های اخیر به تقویت نیروی نظامی خود در اقیانوس هند و خلیج فارس پرداخته و براساس اطلاعاتی که در دست است، درصدد است به کمک رژیم های ارتجاعی و دست نشاندة منطقه، مناطقی از جنوب و جنوب غربی میهن را توسط ایادی و متحدان داخلی خود در اختیار گیرد. برنامة ضدانقلاب آن است که مناطق یادشده را به پایگاه و مراکز رهبری عملیات علیه انقلاب مردم مبدل سازد. ... گروهی از سرمایه داران، زمین داران و تجار بزرگ، فئودال ها و خوانین و سران عشایر و نیز سلطنت طلبان، طرف داران بختیار، افسران و ساواکی ها و تعدادی از سران احزاب و دسته جات لیبرالی که قدرت لایزال مردم ایران آنها را متواری کرده است، در نوار مرزی و روستاها و کوه های جنوب و جنوب غربی گرد آمده و متشکل و مسلح شده اند. رهبری این باندها در

[١] نامه مردم، شماره ٣١٣، ٣٠/٥/١٣٥٩، ص١.