در همین حال، دیپلماسی رژیم عراق - که درجهت بهبود روابط با کشورهای عرب همسو با امریکا و غرب - فعال است، بازتاب رسانه ای قابل توجهی دارد. ازجمله در یک تفسیر از خبرگزاری آسوشیتدپرس درمورد بهبود روابط عراق با اردن، با یادآوری این نکته که: دولت های عراق و اردن «ایدئولوژی های مغایر با یکدیگر دارند» چنین آمده است: «عراق و اردن با گسترش روابط اقتصادی و سیاسی خود به سال ها سوءظن و دشمنی دوجانبه خاتمه می دهند. ... این نزدیکی، جنبه های عملی نیز دارد. مقامات اردنی، عراق را به خاطر پرداخت فوری کمک هایی که در کنفرانس سران عرب تقبل کرده است و سایر سرمایه گذاری های آن، مورد ستایش قرار داده اند. ... عراق از ٢٥/١ میلیارد دلاری که در کنفرانس سران عرب قول پرداخت آن را به اردن داده، ١٨٦ میلیون دلار به این کشور می پردازد. ... گمان می رود اردن با ٣٠٠ میلیون دلار دیگر که از عراق می گیرد بهای بیش از ٢٥٠ تانک چیفتن را که از انگلستان خریداری کرده است و همچنین جت های جنگندة میراژ ساخت فرانسه را بپردازد. عراق همچنین هزینة یک پروژة ١٣٠ میلیون دلاری را برای بهبود شرایط بندر عقبه و ساختن یک شاهراه بزرگ از عقبه به بغداد را تأمین خواهد کرد.»[١]

ضمیمه اول گزارش١: بخش های دیگری از مصاحبة صدام حسین با روزنامة کویتی السیاسه

رئیس جمهور عراق در پاسخ به انتقادات برخی کشورهای عربی مبنی بر اینکه چرا پیش از این درمورد جزایر سه گانه سکوت اختیار کرده بود، چنین می گوید: «بعضی از کشورهای عرب و نمایندگان آنان می گویند چرا شما در فاصلة میان مارس سال ٧٥ (اسفند ٥٣ ه. ش.) تاکنون دربارة سه جزیرة عربی سکوت کردید تا اینکه شاه سرنگون شد؟ و چرا اکنون این مسئله را مطرح کرده اید؟ آنان این سؤال را بدون اینکه بپرسند چرا خود سکوت اختیار کردند، مطرح می سازند، درحالی که می دانند عراق هفت سال تمام با رژیم شاه دست وپنجه نرم کرده و از سال ٧١ (٥٠ ه.ش.) تا سال ٧٥ (٥٤ ه. ش.) درمورد مسئلة جزایر کلنجار رفته است، چرا آنان خود سکوت کردند! از آن گذشته، آیا رواست، ما درمورد اشغال سرزمین معینی دربرابر کسی سکوت کنیم و دربرابر دیگری سکوت را بشکنیم! ما هیچ گاه سکوت نکرده ایم، ولی شیوه های حق طلبی خود را درمورد جزایر تغییر دادیم و یکی از شیوه ها همان است که گفتم. من بلافاصله پس از امضای پیمان از ایران دیدار کردم و مسئله را با شاه در میان گذاشتم و صریح و روشن به او خاطرنشان ساختم که اگر مسئلة حاکمیت ما در خلیج [فارس] که تو آنها را زیر پا گذاشته ای حل نگردد، پیمان موجود میان عراق و ایران هر لحظه در معرض خطر قرار می گیرد.»[٢]

[١] روزنامۀ کیهان، ٢/٥/١٣٥٩، ص٤، به نقل از آسوشیتدپرس از امان.

[٢] ستاد تبلیغات جنگ - شورای عالی دفاع جمهوری اسلامی - ستیز با صلح، چاپ اول، ١٣٦٦ ه. ش تهران، صص ٦٨ و ٦٩.