«... چنان که بارها و بارها ملاحظه کرده ایم آراء [مجلس] برحسب تشخیص "افراد" و تابع جوی است که فرد یا گروهی بتواند این "جو" را بسازد (تصویب اعتبارنامه های بسیار متعارض و ناهماهنگ معزی، غضنفرپور و آیت...). کسانی که در مجلس و بیرون مجلس، حزب جمهوری اسلامی را حاکم بر مجلس می پندارند، این تصور درستی نیست، ولی آنچه درست است این است که در بسیاری از موارد "جو" به وسیلۀ دوستداران شما و حزب شما ساخته می شود...

و این را نمی توان برای شما و حزب جمهوری اسلامی گناهی به شمار آورد زیراکه هر گروهی سعی می کند نظر خود را که مطابق صلاح مملکت و اسلام می داند به دیگران بقبولاند. سخن در نحوۀ عمل است نه نفس عمل. ... هاشمی، برادرم! سخن در این نیست که ما اسلام اصیل نه شرقی، نه غربی و پیراسته از هرگونه التقاط را می خواهیم و باید این اسلام در کشور ما و من جمله در مجلس ما حاکم باشد. سخن در این نیست که... سخن در این است که شما با این طرز عملتان دارید نزدیک ترین افراد به خود را نیز از خود طرد می کنید. این شد سیاست که کسانی مثل آیت الله انواری پس از متجاوز از ١٢ سال زندان بدان گونه که در روزنامه ها خواندید از وضع مجلس به ستوه آید و استعفا دهد و شما به جای آنکه به درددل او برسید، بیایید در مجلس دکتر یزدی را دراز کنید که چرا عکس "متبسم" آقای انواری را در صفحۀ اول چاپ کرده اید؟ یا آقای شجاعی، نمایندۀ زنجان، را غیابی محاکمه کنید که چرا در استعفانامۀ خود، مجلس را "تضعیف" کرده است؟ من به حق می گویم و این را اداء حق نسبت به بالغ بر یک میلیون و چهارصد هزار رأی دهندۀ به خود می دانم که بگویم شما خودتان بیش از هرکس (با محاسبۀ مقامی که دارید) مجلس را تضعیف می کنید.» وی سپس با بیان نحوۀ برخورد و شیوۀ ادارۀ مجلس توسط آقای هاشمی در اوایل کار مجلس و تعریف از آن، به نحوۀ برخورد وی در روز پنجشنبۀ پیش انتقاد کرده و می نویسد: «ولی در جلسۀ پنجشنبه که پروندۀ آقای "آ" مطرح بود و طبعاً مسئلۀ نوار پیش آمد و بقیۀ قضایا... شما در چنگ رعایت آیین نامه گرفتار آمدید و توجه نکردید که اگر رأی گیری آن روز همان گونه که خودتان گفتید حساس است پس چه بهتر از همان آیین نامه استفاده می کردید و با نامۀ ١٥ نفر از نمایندگان رأی گیری مخفی می شد و مجلس طبق نظر آقای "آ" به آن مقابلۀ شدید نمی افتاد.»[١]

[١] روزنامه کیهان، ٩/٥/١٣٥٩، ص آخر؛ و - روزنامه انقلاب اسلامی، ٩/٥/١٣٥٩، ص٣.