توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٦٥ - موصول آوردن مسنداليه

نسبت بسامع حاصل شود مانند آيه (٧٨) از سوره (طه):

[ فاتبعهم فرعون بجنوده فغشيهم من اليمّ ما غشيهم‌ ] ( پس از پى اصحاب موسى فرعون با لشگريانش درآمدند پس فراگرفت ايشان را از دريا آنچه ايشان را فراگرفت).

شاهد در (ما) موصوله استكه دلالت بر تفخيم و تهويل دارد.

٥- بجهت آگاه كردن مخاطب را بر خطاء خود مانند آنچه در بيت عبيد بن طيّب آمده: انّ الذين ترونهم اخوانكم البيت:

يعنى: همانا كسانى را كه برادران خود حساب مى‌كنيد هلاك شدن شما كينه سينه‌هاى ايشان را شفا مى‌دهد.

شاهد در [الّذين‌] است كه بتوسط صله دلالت بر خطاء مخاطب در تشخيص و اعتقاد دارد.

متن: او الايماء الى وجه بناء الخبر نحو: انّ الذين يستكبرون عن عبادتى سيدخلون جهنّم داخرين‌ .

ثمّ انّه ربّما جعل ذريعة الى التّعريض بالتّعظيم لشأنه نحو: انّ الّذى سمك السّماء، بنى لنا بيتا دعائمه اعزّ و اطول.

شرح عربى‌ او الايماء اى الاشارة الى وجه بناء الخبر اى الى طريقه تقول: عملت هذا العمل على وجه عملك و على جهته اى على طرزه و طريقته يعنى تأتى بالموصول و الصّلة الاشارة الى انّ بنا الخبر عليه من اىّ وجه و اىّ طريق من الثواب و العقاب و المدح و الذّم و غير ذلك نحو: انّ الّذين يستكبرون عن عبادتى‌ فانّ فيه ايماء الى انّ الخبر المبنى عليه امر من جنس العقاب و الاذلال و هو قوله تعالى‌ سيدخلون جهنّم داخرين‌ .