‌
١. از قدماى اماميه نخستين كسى كه از اين قاعده سخن گفته شهيد اول (٧٣٤- ٧٨٤ ه‌) در كتاب القواعد و الفوائد است تحت عنوان: «البينة حجة شرعية».
٢. مرحوم سيد عبد الفتاح حسينى مراغى (م ١٢٧٤ ه‌) صاحب كتاب عناوين الاصول، كه از محققانه‌ترين آثار فقهى شمرده مى‌شود؛ چهل و هفتمين قاعدۀ كتاب خود را به اين قاعده اختصاص داده، با عنوان: «قاعدتى توجه البينة على المدعى و اليمين على المنكر فى مقام الدعوى».
٣. دو رساله از كتاب بلغة الفقيه؛ شرح قاعدۀ البيّنة على المدعى و اليمين على المدعى عليه مى‌باشد. مؤلف اين كتاب سيد محمد آل بحر العلوم طباطبايى نجفى (م ١٣٢٦ ه‌) است.
٤. مرحوم ملا محمد باقر بيد گلى كاشانى در كتاب القواعد الباقريه مختصرا به بحث و تحقيق در اين قاعده پرداخته است. اين كتاب خطى است.
٥. قاعدة البيّنة على المدعى و اليمين على المنكر، يكى از قواعد فقهى مورد بحث در كتاب نفيس القواعد الفقهية، تأليف مرحوم حاج سيد حسن موسوى بجنوردى (م ١٣٩٥ ه‌) است.
٦. فقيه فرزانه معاصر، مكارم شيرازى، بيست و پنجمين قاعده كتاب القواعد الفقهية خود را به توضيح اين قاعده اختصاص داده است.
٧. يكى از قواعد مورد بحث در كتاب سليس و روان القواعد الفقهية، تأليف فقيه بزرگوار فاضل لنكرانى، نيز، همين قاعده مذكور مى‌باشد.
٨. در كتاب فارسى قواعد فقه، نوشته دكتر ابو الحسن محمدى، سيزدهمين قاعده مورد بحث قاعده بينه و يمين مى‌باشد. [١]
ما در اين فصل از كتاب قاعده مذكور را در سه بخش مورد بررسى قرار خواهيم داد:
١. مستندات فقهى ٢. تأسيس‌هاى حقوقى قاعده ٣. تنبيهات‌

[١] رك، سير تحوّل نگارش قواعد فقهى در ميان فقهاى اماميه،تحقيق نگارنده.