حقيقة التشيّع ونشأته
(١)
٩ ص
(٢)
١٥ ص
(٣)
١٨ ص
(٤)
٢٦ ص
(٥)
٣١ ص
(٦)
٣٤ ص
(٧)
٣٤ ص
(٨)
٣٩ ص
(٩)
٤١ ص
(١٠)
٤٥ ص
(١١)
٤٩ ص
(١٢)
٥١ ص
(١٣)
٥٢ ص
(١٤)
٥٤ ص
(١٥)
٥٥ ص
(١٦)
٥٦ ص
(١٧)
٦٠ ص
(١٨)
٦٠ ص
(١٩)
٦٠ ص
(٢٠)
٦١ ص
(٢١)
٦٥ ص
(٢٢)
٦٧ ص
(٢٣)
٦٨ ص
(٢٤)
٧٥ ص
(٢٥)
٨١ ص
(٢٦)
٨٦ ص
(٢٧)
٩٩ ص
(٢٨)
١٠١ ص
(٢٩)
١١٩ ص
(٣٠)
١٢٣ ص
(٣١)
١٢٧ ص
(٣٢)
١٣١ ص
(٣٣)
١٣٥ ص
(٣٤)
١٣٦ ص
(٣٥)
١٤٢ ص
(٣٦)
١٤٦ ص
(٣٧)
١٦٠ ص
(٣٨)
١٦١ ص
(٣٩)
١٦٢ ص
(٤٠)
١٦٢ ص
(٤١)
١٦٣ ص
(٤٢)
١٦٩ ص
(٤٣)
١٧٢ ص
(٤٤)
١٧٥ ص
(٤٥)
١٨١ ص
(٤٦)
١٨٢ ص
(٤٧)
١٨٧ ص
(٤٨)
١٩٤ ص
(٤٩)
١٩٧ ص
(٥٠)
١٩٩ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
حقيقة التشيّع ونشأته - البيّاتي، صباح - الصفحة ٧٩
فقال عمر: لقد كان من رسول الله(صلى الله عليه وآله)في أمره ذرو[١] من قول لا يثبت حجة ولا يقطع عذراً، ولقد كان يربع في أمره وقتاً ما، ولقد أراد في مرضه أن يصرّح باسمه فمنعت من ذلك إشفاقاً وحيطة على الإسلام، لا وربّ هذه البنيّة، لا تجتمع عليه قريش أبداً; ولو وليها لا نتقضت عليه العرب من أقطارها، فعلم رسول الله (صلى الله عليه وآله)انّي علمت ما في نفسه فأمسك، وأبى الله إلاّ إمضاء ما حتم.[٢]
[١] ذرو: طرف.
[٢] شرح نهج البلاغة لابن أبي الحديد: ١٢ / ٢٠ ـ ٢١ وقال: ذكر هذا الخبر أحمد بن أبي طاهر صاحب كتاب تاريخ بغداد في كتابه مسنداً.