جمله‌ای از اقبال اکتفا میکنم ، اقبال می‌گوید : بشریت امروز به سه چیز نیازمند است تعبیری روحانی از جهان ( یعنی‌ تعبیر و تفسیری صحیح توأم با معنویت از جهان و به تعبیر دیگر که من از قرآن گرفته ام شناخت جهان به اینکه ماهیت از اوئی و به سوی اوئی دارد ) [١] ، دوم آزادی روحانی فرد ( یعنی همان چیزی که نام دمکراسی بر آن‌ میگذارند ) و بالاخره اصولی اساسی و دارای تاثیر جهانی که تکامل اجتماع‌ بشری را بر مبنای روحانی توجیه کند ( یعنی ایدئولوژی جامع و درستی که‌ بتواند راه و رسم زندگی را در یک مسیر تکاملی مشخص کند ) .
اقبال به سخنان خود چنین ادامه میدهد : مثالیگری اروپا هرگز بصورت عامل زنده ای در حیات آن در نیامده و نتیجه آن پیدایش " من " سرگردانی است که در میان دمکراسی‌های ناسازگار با یکدیگر به جستجوی خود میپردازد که کار منحصر آنها بهره کشی از درویشان‌ بسود توانگران است از طرف دیگر مسلمانان مالک اندیشه ها و کمال مطلوب‌ های نهایی مبتنی بر وحی میباشند که چون از درونی‌ترین ژرفنای زندگی بیان‌ میشود به ظاهری بودن آن رنگ باطنی میدهد برای فرد مسلمان شالوده روحانی‌ زندگی امری اعتقادی است و برای دفاع از این اعتقاد جان خود را به آسانی‌ فدا میکند [٢] .
امام در یکی از سخنرانیهای خودشان فرمودند که من به جمهوری اسلامی رأی‌ می‌دهم نه یک کلمه بیش و نه یک کلمه کم به نظر میرسد آنجا که تاکید میکنند نه یک کلمه کم منظورشان

[١] افزوده های داخل پرانتزها از استاد مطهری است . [٢] احیای فکر دینی در اسلام - نوشته اقبال لاهوری - صفحه ٢٠٣ - ٢٠٤.