حتی اگر کسی هزاران نفر را کشته باشد و مجازات صد بار اعدام هم برای او کم باشد ، باز هم حقوقی دارد که آنها باید رعایت شوند در این زمینه ها ما بهترین سرمشقها را از مکتب علی ( ع ) میاموزیم شما رفتار حضرت را با قاتلش ببینید ، دنیائی از انسانیت و رأفت و محبت در آن وجود دارد علی‌ ( ع ) وقتی که در بستر افتاده بود خویشاوندان خود - بنی عبدالمطلب - را جمع کرد و به آنها گفت ، ای بنی عبدالمطلب مبادا بعد از من در میان‌ مسلمانان به انتقام خون من برخیزید و بگوئید علی کشته شد پس مسبب و محرک او کمک کار و همه و همه را باید به قتل رساند من یک نفر بودم ، ابن ملجم هم یک ضربه بیشتر بمن نزد ، شما هم بیشتر از یک ضربه به او نزنید و در تاریخ می‌خوانیم که در مدتی که ابن ملجم در خانه حضرت اسیر بود کوچکترین بد رفتاری نسبت به او نشد حتی حضرت غذای خود را برای‌ زندانی فرستاد و سفارش کرد که مبادا زندانی گرسنه بماند [١] .

[١] من تاکید میکنم اگر انقلاب ما در مسیر برقراری عدالت اجتماعی به‌ پیش نرود ، مطمئنا به نتیجه نخواهد رسید و این خطر هست که انقلاب دیگری‌ با ماهیت دیگری جای آن را بگیرد اما نکته مهمی که باید به آن توجه داشت‌ این است که در این انقلاب اساس کار بر اخوت اسلامی باید بنا نهاده شود یعنی آنچه را دیگران با خشونت و فشار تامین میکنند در این انقلاب باید با ملایمت و از روی میل و رضا و برادری انجام گیرد از جمله ارکان انقلاب‌ ما ، اگر واقعا ماهیت اسلامی دارد ، معنویت است یعنی مردم به حکم بلوغ‌ روحی ، بحکم عاطفه انسانی ، به حکم اخوت اسلامی ، خود برای پر کردن‌ شکافها و فاصله های طبقاتی و اتقصادی پیش قدم میشوند این مکتبی است که‌ پیشوایش علی ( ع ) می‌فرماید : و لکن هیهات ان یغلبنی هوای ، و یقودنی جشعی الی تخیر الاطعمة و لعل‌ بالحجاز او الیمامة من لا طمع له فی القرص و لا عهد له بالشبع او ابیت‌

مبطانا و حولی بطون غرثی و اکباد حری . . . » ( نهج البلاغه - نامه ٤٥ ) &gt