برای نیازهای متغیر ، وضع متغیری در نظر گرفته است خصوصیات این قوانین‌ را با جمال در همان کتابی که ذکرش رفت ، تشریح کرده ام اینجا برای روشن‌ شدن موضوع به ذکر مثالی اکتفا میکنم .
اسلام در رابطه جامعه اسلامی با جامعه های دیگر به قدرتمند شدن و قدرتمند بودن و تهیه لوازم دفاع از خود ، در حدی که دشمن هرگز خیال حمله را هم‌ نکند ، توصیه کرده است .
آیه : « و اعدوا لهم ما استطعتم من قوش و من رباط الخیل ترهبون به عدو الله و عدوکم »[١] در واقع بیانگر این اصل اجتماعی اسلامی است .
از سوی دیگر میبینیم که در فقه اسلامی بر اساس سنت پیامبر ( ص ) به‌ چیزی توصیه شده است که آنرا سبق و رمایه مینامند یعنی شرکت در مسابقه‌ اسب دوانی و تیراندازی به منظور مهارت یافتن در امور جنگی خود پیامبر اکرم در این مسابقات شرکت میکرد .
حالا اگر به اصل « و اعدوا لهم »توجه کنیم میبینیم یک اصل همواره نو و زنده است ، چه در آن زمان چه در زمان ما و چه در آینده اما در مورد حکم‌ سبق و رمایه دیگر ضرورتی ندارد که چنین مسابقاتی به آن نیت سابق برگزار شود یعنی به نظر میرسد که این حکم دیگر مصداق ندارد و زمانش گذشته است‌ دلیل این امر این است که سبق و رمایه " اصالت " ندارد و حکم مربوط به‌ یکی از منازل است ، اصالت مال « و اعدوا لهم »است که مسیر را مشخص‌

[١] ای مؤمنان ، در مقام مبارزه با آنان خود را مهیا کنید و هر چه‌ میتوانید ابزار جنگی برای ترساندن دشمنان خدا و خودتان فراهم کنید . ( سوره انفال - آیه ٦٠ )