هم باید بوجود بیایند . مردم از طریق این کانونها ، میباید تعلیمات و آموزشهای سیاسی ببینند اما اگر همه این نهادها ، جای مسجد را بگیرند ، آنوقت فاجعه بوجود میاید راه جلوگیری از این فاجعه تعطیل این نهادها نیست ، بلکه این مساجدند که باید در وضع خود تجدید نظر کنند و در این‌ میان سهم عمده و نقش اصلی به دوش روحانیت است . انقلاب ایران اگر در آینده بخواهد به نتیجه برسد و هم چنان پیروزمندانه‌ به پیش برود ، می‌باید باز هم روی دوش روحانیون و روحانیت قرار داشته‌ باشد اگر این پرچمداری از دست روحانیت گرفته شود و به دست به اصطلاح‌ روشنفکران بیفتد ، یک قرن که هیچ ، یک نسل که بگذرد ، اسلام به کلی مسخ‌ می‌شود زیرا حامل فرهنگ اصیل اسلامی ، در نهایت باز هم همین گروه‌ روحانیون متعهد هستند به این دلیل لازمست روحانیت را اصلاح کرد نه اینکه‌ آنرا از بین برد ثابت نگاه داشتن سازمان روحانیت در وضع فعلی نیز به‌ انقراض آن منتهی خواهد شد این مطلب را حدود ده سال است که بارها و بارها تکرار کرده‌ام و گفته‌ام که روحانیت یک درخت آفت زده است و باید با آفتهایش مبارزه کرد اما کسی که می‌گوید دست به ترکیب این درخت‌ نزنید ، معنای سخنش این است که با آفتهای آنهم مبارزه نکنید و این‌ باعث می‌شود که آفتها ، درخت را از بین ببرند آن کسی نیز که می‌گوید اصلا این درخت را باید از ریشه کند ، اشتباه بزرگی مرتکب می‌شود زیرا اگر این‌ درخت کنده شود ، دیگر هیچکس قادر نخواهد بود تا نهال جدیدی به جای آن‌ بکارد به این ترتیب آینده انقلاب اسلامی ایران ، پیوند زیادی با آینده‌ روحانیت دارد . سؤالی که در ابتدای سخنم مطرح کردم در اینجا پاسخ میگویم اینکه‌ روحانیت شیعه توانسته است در طول تاریخ منشاء حرکتهای بزرگ بشود ، ولی‌ روحانیتهای دیگر نتوانسته‌اند ، دو دلیل عمده دارد .