امشب در نظر دارم درباره روحانیت و انقلاب اسلامی ایران بحث کنم . این مسئله از دو جنبه قابل بحث است ، یکی مربوط به گذشته و آن اینکه‌ روحانیت در این انقلاب چه سهمی داشته و چطور شده که به قول بعضی از آقایان ، روحانیت اینچنین انقلابی شد و انقلابی از کار درآمد و دیگر در رابطه با نقش روحانیت در آینده انقلاب اسلامی ایران . بحث امشب بیشتر ناظر به قسمت دوم خواهد بود درباره قسمت اول‌ گروه‌های به اصطلاح چپ ، چه آنهائی که در اظهار عقاید خود صریح هستند و رک و بی پرده سخن میگویند و چه آنهائی که یک پوشش اسلامی بر روی افکار خود کشیده‌اند در نوشته ها و نشریه ها و جزوات خود مینوشتند که امکان‌ ندارد روحانیت انقلابی بشود زیرا بر اساس اصول مارکسیسم - که البته دسته‌ دوم میگفتند بر اساس اصول قرآنی - انقلاب از ناحیه طبقه محروم و بدلیل‌ محرومیت آنها علیه طبقه مرفه و حاکم انجام میگیرد بر اساس همین بینش‌ آنها عقیده داشتند که امکان ندارد از ناحیه گروههای وابسته به طبقه حاکم‌ انقلاب صورت گیرد و از آنجا که روحانیت در طول تاریخ وابسته به طبقه‌ حاکم بوده است ، نمیتواند علیه همین طبقه