این داستان نشان دادن این نکته بود که تعلیمات لیبرالیستی در متن تعالیم‌ اسلامی وجود دارد [١] .
این گنجینه عظیم از ارزشهای انسانی که در معارف اسلامی نهفته بود ، تقریبا از سنه بیست به بعد در ایران بوسیله یک عده از اسلام شناسهای‌ خوب و واقعی وارد خود آگاهی مردم شد یعنی بمردم گفته شد ، اسلام دین‌ عدالت است ، اسلام با تبعیضهای طبقاتی مخالف است ، اسلام دین حریت و آزادی است به این ترتیب علاوه

[١] بعنوان نمونه دیگری در این زمینه می‌توان جمله امیرالمؤمنین ( ع ) را خطاب به امام حسن ( ع ) که در وصیت نامه آن حضرت آمده ذکر کرد حضرت می‌فرماید : و لا تکن عبد غیرک و قد جعلک الله حرا ، » پسرم هرگز بنده دیگری نباش ، که خدا ترا آزاد آفریده است . در فرمانی که امیرالمؤمنین ( ع ) خطاب به مالک اشتر ، استاندار و والی مصر می‌نویسد می‌فرماید : دل را سراپرده محبت توده مردم کن ، بر آنان‌ مهرورز و با آنان نرم باش ، مباد که چون درنده شکار افکن به خون ریختن‌ آنان پردازی چه ، آنان بر دو گروهند ، یا در دین با تو برادرند ، یا در آفرینش با تو برابر اما از آنان لغزش سر می‌زند و بیماری های روانی بر آنان عارض می‌گردد و خواه ناخواه به ناروا دست می‌زنند پس آنسان که‌ دوست می‌داری خدای بر تو ببخشاید و از گناهانت در گذرد ، تو نیز بر آنان‌ ببخشای و از خطاهاشان درگذر چه ، تو زبردست و سرپرست آنانی و آنکس که‌ تو را بر آنان فرمانروائی داد زبر دست توست با خدای در میاویز که تاب‌ قهر او نداری . . . بعد امام می‌فرماید بمردم جرئت و شهامت بده تا بتوانند حقشان را از تو مطالبه کنند و میدان را برای اعتراض آنان بازگذار و آنگاه می‌گوید ، از رسول خدا ( ص ) مکرر شنیدم که می‌فرمود : امتی که بین آنان ، حق ناتوان بی‌نگرانی و ترس از توانایان گرفته نشود هرگز رستگار نخواهد شد .