پیرامون انقلاب اسلامی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٤

ارتباط با این آیات مطرح میشود این است که آیا تکیه قرآن در حرکت‌ تاریخ و در انقلابات ، روی این مسئله به اصطلاح امروز زیر بنائی است یا روی امور روبنائی ؟ در سالهای اخیر مسئله روبنا بکلی فراموش شده و همه روی مسائل به اصطلاح‌ خودشان ، زیر بنائی تکیه میکنند باید سؤال کرد که آیا قرآن تناقض گفته‌ است که در یک جا روی استضعاف شدگی تکیه کرده و در جای دیگر روی ایمان‌ ؟ در یک جا برای ایمان اصالت قائل شده و در جای دیگر برای محرومیت ؟ به عقیده ما تناقض در کار نیست منطق قرآن همان منطق « وعد الله الذین‌ آمنوا و عملوا الصالحات » است ولی متاسفانه از آیه ٥ سوره قصص ، استنباط غلط شده است این آیه یک اصل کلی بدست نمیدهد ، حال آنکه از آن‌ اصل کلی استنباط کرده اند منشا این اشتباه هم این بوده که قبل و بعد آیه‌ را حذف کرده اند و آنچه را که باقی مانده ، بغلط تفسیر کرده اند در آیه‌ چهار سوره قصص میفرماید : « ان فرعون علا فی الارض و جعل اهلها شیعا یستضعف طائفة منهم و یذبح‌ ابنائهم و یستحیی نسائهم انه کان من المفسدین » فرعون در روی زمین علو و استکبار کرده و مردم آن سرزمین را فرقه فرقه‌ کرده بود و گروهی از مردم را به استضعاف کشانده و پسرهای آن گروه را سر می‌برید و فقط زنهای آنان را زنده می‌گذاشت و او از مفسدان بود بعد از این‌ آیه ، آیه « و نرید ان نمن »آمده است ، و بدنبال آن آیه : « و نمکن لهم فی الارض و نری فرعون و هامان و جنودهما منهم ما کانوا یحذرون »( قصص آیه ٦ )