کمونیستی جلوه دادن نهضت ما به این خاطر بود که آنها میدانستند بازدن‌ این برچسب ، موج سوء ظن و تردید در جامعه ما برانگیخته میگردد و از شدت‌ وحدت انقلاب تا حد زیادی کاسته میشود . از اینها گذشته حتی اگر برای همه گروهها و دستجات ، سهمی در نظر بگیریم ، و سهم همه آنها را هم مثبت فرض کنیم و بپذیریم که بسیاری کشته‌ شدگان آنها ، صداقت داشته اند ، باز این مسئله اساسی مطرح میگردد که آیا بحث از سهم داشتن یا نداشتن مفهومی دارد یا نه ؟ اگر انقلابی بتمام و کمال بثمر برسد و موقع بهره دهی و میوه چینی آن‌ باشد ، بطوریکه هیچ مسئله دیگری جز میوه چیدن و بهره گیری مطرح نباشد ، در آن حال جا دارد که همه گروهها و افرادی که سهمی در به ثمر رساندن‌ انقلاب داشته اند ، سهم خود را مطالبه کنند درست مثل درختی که عده زیادی‌ در کاشتن و پرورش دادن آن سهم داشته اند و در موقع میوه دهی هر کس‌ می‌گوید سهم مرا بدهید تا بروم اما واقعیت این است که انقلابی آغاز شده و تازه یک مرحله را طی کرده است و هنوز مراحلی را در پیش دارد ، در میان‌ گروههائی هم که در آن شرکت داشته اند اکثریتی وجود دارد و اقلیتی و این‌ گروهها تا یک مرحله با هم وحدت نظر داشته اند و از آن مرحله به بعد گروهی مدعی است که این انقلاب را در فلان مسیر باید حرکت داد و برد و دیگران میگویند که نه ، این انقلاب در آن مسیر نباید برود ، بلکه در مسیر یا مسیرهای دیگر باید سیر کند به عبارت دیگر در نقطه شروع این انقلاب ، عده زیادی با یکدیگر همراه بودند و تا یک منزل و یک مرحله که سقوط رژیم‌ بوده است ، همه با یکدیگر وحدت نظر داشته اند ، اما بعد از تحقق این‌ مرحله ، اختلاف نظرها پیدا شده است می‌پرسیم آیا