در مذهب بمعنای اعم که جامعه شناسان میگویند بله ، اما در مذهبی که پیامبران راستین آورده‌اند ، نه البته منظور پیامبرانی است‌ که صاحب شریعت و کتاب بوده‌اند ، به اصطلاح پیامبران اولوالعزم از زمان‌ نوح ( ع ) هر پیغمبری که آمده است و نظم مذهبی موجود را به هم ریخته ، به نظم اجتماعی هم توجه داشته و در پی اصلاح آن بوده است بخصوص قرآن در این زمینه تاکید میکند که : « لقد ارسلنا رسلنا بالبینات و انزلنا معهم الکتاب و المیزان لیقوم‌ الناس بالقسط »( آیه ٢٥ - سوره حدید ) یعنی بر هم زدن یک نظم فاسد موجود و استقرار یک نظم عادلانه مطلوب ، هدف همه رسالتها و نبوتها بوده ، منتهی این امر در اسلام ختمیه محرزتر و مشخص‌تر است . دکتر سروش : با این که این سؤال ما را تا حدی از بحث دور میکند ولی‌ من مایل بودم بپرسم از دیدگاه جامعه شناسانه آیا نفس وقوع یک انقلاب‌ مذهبی خود به خود حاکی از انقلاب در سایر جهات نیست ؟ صرف نظر از اینکه خود مذهب چنین هدفی داشته باشد یا نه ؟

سؤال شما بر این مبناست که آیا نهادهای اجتماعی از یکدیگر استقلال دارند و تولد و مرگهایشان مستقل از هم است یا اینکه نه ، این نهادها ، رشد مستقل ندارند و بین آنها رابطه‌ای برقرار است ، و در واقع یکی دیگری را بدنبال میکشد ؟ بعد هم این سؤال پیش می‌آید که آیا معنای اینکه میگوئیم یکی دیگری را بدنبال میکشد ، این است که یکی همواره‌ اصل است و دیگران طفیلی و تابع یا آنکه شق دیگری در کار است ؟ پاسخ این سؤال را در ادامه عرایضم روشن خواهم کرد .