انقلاب فقط برای این بوده که رژیم سقوط بکند ؟ آیا همین قدر که رژیم سقوط کرد دیگر همه چیز درست است و انقلاب به ثمر رسیده و میوه داده است ؟ هر انقلابی دو جنبه دارد ، یکی جنبه ویران کنندگی و دیگر جنبه سازندگی‌ یعنی آن جنبه که مشخص میکند جامعه آینده چگونه و بر اساس چه الگوئی‌ باید ساخته شود وقتی انقلابی مرحله دوم خود را تازه شروع کرده و هنوز تا به ثمر رسیدن آن زمان زیاد و تلاش زیادی لازم است ، صحبت از تقسیم غنائم‌ و دریافت سهم ، عجولانه و نابخردانه است انقلاب تجزیه بردار نیست که‌ بگوئیم یک قسمت آنرا بشما میدهیم و یک قسمت را بدیگری انقلاب شبیه‌ قافله ایست که مسیری را طی میکند این قافله یا باید از این راه برود و یا از آن راه یا باید مثلا در مسیر اسلام حرکت بکند یا بکلی راه خودش را عوض کرده و از راه دیگری - مثلا کمونیسم - حرکت بکند در مرحله سازندگی‌ جای این بحث نیست که بگوئیم آنهائی هم که از اول نظریات کمونیستی‌ داشته و تا مرحله سقوط رژیم سهمی داشته اند ، باید سهمشان را بگیرند انقلاب شبیه نهر آب نیست که بگوئیم این نهر تا اینجا آمده ، از اینجا یک قسمتش را بشکل جوئی جدا می‌کنیم و به یک عده میدهیم تا بروند در زمین خودشان بریزند این امر تنها در صورتی شدنی است که بگوئیم مملکت را تجزیه کنیم و قسمتهای مختلف را به اشخاص و گروههای مختلف بدهیم ، و البته این کار غیر ممکن است . نمی‌توان انقلاب را در آن واحد در دو مسیر متناقض بحرکت در آورد حرکت‌ در دو مسیر متناقض مساوی است با نابودی انقلاب . پرسش دوم : با توجه به این مسئله که اسلام اصالت انسان